Dag allemaal,Dag lieve mensen die ons met zoveel warmte hebben gevolgd. Dag allemaal, dag.Ik ben blij dat ik met mijn blog stop. Ik ben uitgepraat. Ik heb het leven weer een beetje opgepakt. Overmorgen een jaar. Bijna een jaar is mijn kindje er niet meer bij. Mijn pracht, mijn kracht, mijn adem. En we doen het goed, we doen het nog steeds goed. Wat niet wilt zeggen dat sommige dingen niet alleen maar moeilijker worden. Er wordt weer volop over kinderen gepraat in mijn omgeving zowel direct als op afstand. En dat blijft moeilijk want wat kan ik nog zeggen. Mijn herinneringen zijn al bekend en ik wil niet de hele tijd in herhaling vallen. Mijn kindje groeit niet meer. Mijn kindje bloeit niet meer. Mijn kindje is er niet meer. En laten we elkaar geen mietje noemen. Als je kinderen hebt dan is dat toch het aller aller belangrijkste wat er is. En dat waar je het liefste mee bezig bent. Ik mis haar. Ik mis haar. Ik mis haar zo. Maar ik wil niet vervallen in tranen en terugkijken naar iets wat er niet meer is. Ik wil vooruit blijven kijken al kost het soms moeite. Ik kijk op tegen het tweede jaar. Dan hebben we alles al een keer gehad en denken we dat we het wel aankunnen. Maar jaar twee is gewoon hetzelfde schijnt, maar dan nog kutter. Dan staat ons nog wat te wachten. Misschien ook niet, misschien brengt het wel hele andere dingen.
Ik ben dankbaar voor het feit dat mijn partner en ik het gered hebben. Beter nu dan ooit daarvoor. Ik zie er ook schuinsmarcheren in de kroeg, terwijl er thuis partners zitten, lallend en ongelukkig. De geestelijke armoede van mensen die blijkbaar met veel minder verlies toch veel ongelukkiger zijn dan wij. Daar houd ik me aan vast. Dat wij er nog staan, samen als een.
Voor nu is er verder niets poëtisch aan. Geen mooie woorden, geen zielenroerselen die weergeven hoe groot het verdriet en het verlies is. Lieve mensen het liefst kruip ik in mijn bed en ga ik huilen. Heel hard huilen. Kon ik nog maar even... heel even... dat warme lieve mollige lijfje, die heerlijke armpjes die ons zo vaak vasthielden. Dat goddelijke stemmetje dat elke dag zo vaak zei " mama ik ben verliefd op jou, en dat gaat nooit meer over" . Het gaat ook nooit meer over schatje, ik denk elke dag zo'n 1000 keer aan je al heeft niemand het in de gaten. Het is zo heftig allemaal. En zo veel meer verdrietig als gisteren of de dag daarvoor. En toch ook weer niet. Waarom, geen idee. 't is zoals het is. Dag......
23 reacties:
Ik wil je graag een laatste gedicht toezenden, en je bedanken voor dat kijkje in je leven..
Het heeft mij vaak geraakt en ontroert..
Zijn er woorden te vinden
voor wat ik van binnen voel.
Zijn er woorden te vinden
die jou kunnen omschrijven.
Zo vaak mist een woord het doel.
Een kind zo verweven
met wie ik ben.
Sinds ze wegvloog
is het soms net of
ik mezelf niet herken.
Zijn er woorden te vinden
die mij kunnen zeggen
hoe ik me voel.
Zijn er woorden
die me uit kunnen leggen
wat ik allemaal beleef.
Misschien moet ik stoppen
met zoeken naar woorden.
Voelen is genoeg....
Ik wens je alle kracht toe om verder te leven en het een plekje te geven..
Tijd doet heel veel..
En blijf voor ogen houden dat ze samen met je buurman op jullie neerkijkt, en glimlacht bij alles wat je doet..
Ik zwaai naar boven, naar die 2 en wens jou en je parner alle goeds.
Cobi
.
Wat kan ik hier op nog zeggen...
Weet het echt niet,alle woorden zijn al gezegd.
Ik wens je alle kracht om hier mee om te gaan en heel erg veel liefde voor de rest van je leven...
Kari
Dapper doorgaan, ik vind het heel knap! En dat je haar mist, meer dan gisteren..en toch ook niet...ik snap 'm (denk ik).
Hou elkaar maar stevig vast en denk veel aan je dochter! Ze is een prachtkind, jullie kind!
Groeten, Corine
Mijn god, wat wens ik jullie al het goede! Bedankt voor het kijkje in jullie leven. Succes, sterkte, kracht en veel liefde toegewenst.
Veel liefs, Heleen
We zien elkaar nog, we spreken elkaar nog, maar niet meer via dit blog. Dank dat we mee mochten kijken. Je schrijft zo mooi, je schrijft zoals je bent. U bent mooi
:-)!!!
Jealine en Nordin, het is bijzonder dat het jullie nog steeds lukt. Dat zal niet makkelijk zijn, maar er zijn er maar twee die jullie eigen kindje zo door en door kenden, en om dat samen te kunnen delen is dierbaar. Hou vol, hou moed, en weet dat we, ook zonder blog, aan jullie blijven denken.
Altijd welkom voor koffie, frisse neus halen of wat je wilt.Gewoon helemaal niks mag ook.
Jarientje was een kanjer, en nu we dit afgelopen eerste keiharde jaar met jullie hebben mogen delen weten we, nog meer dan ooit, dat haar leventje een rijk leventje geweest is met jullie als ouders.
Tsja.
zoals gewoonlijk weet ik het allemaal weer niet.
Enorm veel dikke knufs. Wij blijven positive vibes sturen.
Heel veel liefs,
Liesbeth
hey jealine!
ik heb niet vaak gereageerd maar wel heel vaak je blog gelezen en zo een beetje met je mee geleefd ook al ken ik je niet!
ik verslond de stukjes die je schreef en ik zal het echt missen!
bedankt dat ik je verhalen mocht lezen! en ik wens je heel veel geluk voor de toekomst!
liefs saskia tamminga
dag.....
Wat moet ik zeggen ? Ik heb altijd met veel plezier je blog gelezen en met je mee gehuild maar ook vaak gelachen . Ik weet zeker dat die kleine trots is op jullie hoe jullie het doen en gewoon nog ergens meekijkt.
Jammer dat je stopt, ik wens je heel veel kracht en geluk in de toekomst ! En hopelijk houden we contact .
Liefs Ilse
dag dag, prachtmama, prachtvrouw. Het ga je goed.
Dag...ik hoop zo dat het je goed blijft gaan, liefs voor jou en je man ;)
Lieve Jealine
Nooit meer die guitige toet van Jarine als ik de blog weer eens bekijk.
Nooit meer die grappige teksten met een ernstige ondertoon.
Nooit meer die ernstige teksten met een grappige ondertoon.
Ik zal het missen, maar ik wens je alle goeds. Vanaf de begrafenis van Jarine ben ik op een afstandje met je meegegaan, ik heb je "horen"vloeken en hoorde mezelf.
Ik heb gevoeld hoe je huilde en het was alsof ik zelf huilde.Op de een of andere manier zijn we samen. En ooit, echt ooit, hoop ik dat die eigenwijze zoon van mij zich laat overhalen om in jouw studio te verschijnen en zich laat fotograferen. Wie weet, ik hoop het zo, want zo'n prachtig portret van jou wil ik wel in mijn woonkamer.
Lieve groetjes en ooit tot ziens
Marjo
dank je wel dat je dit belangrijke en moeilijke stuk van je leven met ons delen wilde.
Sterkte, kracht, wijsheid, liefde en gezondheid wens ik jullie om door te leven, het ga jullie goed!
dag Jealine
Mariam
Bedankt voor de mooie woorden die je hier voor ons achter liet en een beetje in je leven konden kijken met een lach en een traan zal dit erg missen ! zonder dat je het door had trok je mij ermee door in mijn slechte dagen en leerde je me te genieten van iedere dag die we krijgen ,wens je dan ook verder een gezond en liefdevol leven toe !
Some people come into our lives Leave footprints in our hearts And we are never ever the same .
((((((((((((Jealine)))))))))))))))
Dag.
Sterkte voor nu, vandaag deze dag. Sterkte voor later, elke dag.
Dag!
Ik denk aan je vandaag
Marjo
Een knoop in mijn keel, ik kan het niet anders omschrijven. Dat kreeg ik vandaag, als ik dacht aan jullie `een jaar geleden`. En dan lees ik dit en bedenk me voor de 1000000ste keer: wat ben je een dapper mens, een bijzondere vrouw. Je gemis is voelbaar en logisch ook, je bent het mooiste verloren wat een mens kan krijgen in het leven.
Ik ga je weer zien voor een babyshoot maar vooral wil ik je mooie woorden geven. Woorden van troost.
She's gone
You can shed tears that she is gone,
or you can smile because she has lived.
You can close your eyes and pray that she’ll come back,
or you can open your eyes and see all she’s left.
Your heart can be empty because you can’t see her,
or you can be full of the love you shared.
You can turn your back on tomorrow and live yesterday,
or you can be happy for tomorrow because of yesterday.
You can remember her and only that she’s gone,
or you can cherish her memory and let it live on.
You can cry and close your mind,
be empty and turn your back.
Or you can do what she’d want:
smile, open your eyes, love and go on.
lieve Jealine, bedankt voor je levendige verhalen. ik wens je het allerbeste.
Lieve Jealine,
Bedankt voor jouw mooie, ontroerende en grappige verhalen. Een ding is zeker, ook wij zullen Jarientje nooit vergeten, my god wat heeft zij en wat hebben jullie een indruk op ons achtergelaten, een mooie herinnering dat zeker. Wij wensen jullie heel veel liefde en kracht toe voor de toekomst.
Groetjes Peggy
Ik ga jou en je blog vast niet zo erg missen als wat jij allemaal moet missen in je leven en dat geldt natuurlijk ook voor je partner, dus geen drama, maar wel jammer, maar ach, als dat alles is!
Een diepe buiging voor jullie, diep respect en een dikke dikke knuffel.... Dag!
Liefs,
Melanie
Dag mooie mensen..
Bedankt dat we op een kier mochten meelezen. Ik wil zeggen; het ga je goed maar wat is nu goed? Jullie meid is er niet meer. Heel veel liefs..ik zal jullie nooit nooit vergeten..
Beste Jealine,
Ik heb je blog een aantal jaren gevolgd en ik heb met je verhalen gelachen en gehuild. Ik vind je ontzettend puur schrijven over alles wat je voelt en mee maakt en zal dit zeker gaan missen. Ik wens jullie samen heel veel sterkte en kracht toe, maar ik weet zeker dat jullie er samen sterker uitkomen.
Liefs, Laura
ben toevallig op je blog gekomen ... woorden schieten me tekort. liefs, @nne
Even laten weten dat ik aan je denk en je nog steeds een dapper wijf vind. Al meer dan 2 jaar..
Dag lieve Jealine, cu
Een reactie plaatsen