Jarientje Bos

Interview Libelle Ster

2011-03-04T19:45:00.000+01:00

Tsjah.... ik ben Libelle ster geworden. Enerzijds vind ik het een beetje onzin. Anderzijds vind ik het toch ook wel heel erg bijzonder. En dan vooral voor diegene die mij anders niet zouden vinden. Het gaat om mijn Ik stuur je duizend kusjes project. zie hier
Ondanks dat ik een hekel heb om op de foto te gaan vind ik dat fotografe Anouk de Kleermaeker het superleuk gedaan heeft. Het was ook wel leuk om zelf eens als onzekere piemel in een studio te staan.

Anyway bent u in de supermarkt en nieuwsgierig pagina 65

Gratis je baby op de foto ???

2011-02-10T01:02:00.000+01:00

Mijn vriendinnetje en collega fotograaf heeft een mazzeltje in de aanbieding!!! Let op

Fight cancer

2011-02-02T16:20:00.000+01:00

Als er voor vrijdag a.s. 100.000 mensen dit filmpje hebben bekeken, zendt SBS het een week lang gratis uit. Spread the word en even klikken svp.

VOor de Die hards

2010-11-12T13:20:00.003+01:00

Zo veel mensen spreken me aan op het feit dat er niet meer gelogd wordt. I know I know... en ik zie de bezoekers braaf blijven kijken op de website. En ik mis soms het loggen, de feedback en het feit dat ik van me af kan schrijven. Want met bezoekers gaat toch beter als wanneer het in een word documentje belandt. Het gaat goed ondanks dat er heel verdrietige dingen gebeuren met als heel heftig het overlijden van Vive. Het prachtige meisje dat ik met mijn camera heb mogen volgen. Het verdriet bij de ouders. Het verdriet dat ik daar ineens een meisje zie dat niet meer in leven is. Een koud lijfje dat in haar eigen vertrouwde bedje zo prachtig ligt te wezen. De tekst op haar muur over lekker slapen komt ineens zo hard binnen. Dit is een tekst voor zoete babykamers maar krijgt een heel andere betekenis als er een levenloos kindje ligt en ik denk alleen maar. Wat een ontiegelijke kutzooi. Hoe kan dit, hoe kan het toch in godsnaam. En tegelijkertijd weet ik dat ook voor deze mensen het op een bepaald moment goed komt. Nooit meer als voorheen maar goed als in gewoon goed. Ik ben zo dankbaar dat ik dit traject heb mogen volgen. Veel verder als in mijn hoofd de bedoeling was in eerste instantie. Ik weet ook dat ik dit alleen bij Vive zo ver heb willen laten gaan. Ik ben blij voor haar, al haar beperkingen weg daar waar ze nu is. Morgen wordt ze begraven en dan moeten deze ouders aan een hele nieuwe fase beginnen. En niemand kan het voor ze oplossen. Door het stof gaan en door blijven ademen tot er wat meer lucht komt is het enige volgens mij. Ze doen het goed, ze doen het heel goed, ik heb het vanaf de zijlijn mogen aanschouwen. Dapper, krachtig en zonder compromissen. Net als wat wij hebben gedaan. Ik ben blij dat ik dat eerste jaar al heb gehad. Die allesomvattende snijdende pijn is niet meer. Het is nog steeds heel erg maar anders.

ps: Marjo, ik begrijp nu ook jouw rol in het afscheid van Jarine. En die koffie houden we tegoed!!

Dag allemaal... dit is de laatste keer

2010-10-01T17:47:00.005+02:00

Dag allemaal,Dag lieve mensen die ons met zoveel warmte hebben gevolgd. Dag allemaal, dag.Ik ben blij dat ik met mijn blog stop. Ik ben uitgepraat. Ik heb het leven weer een beetje opgepakt. Overmorgen een jaar. Bijna een jaar is mijn kindje er niet meer bij. Mijn pracht, mijn kracht, mijn adem. En we doen het goed, we doen het nog steeds goed. Wat niet wilt zeggen dat sommige dingen niet alleen maar moeilijker worden. Er wordt weer volop over kinderen gepraat in mijn omgeving zowel direct als op afstand. En dat blijft moeilijk want wat kan ik nog zeggen. Mijn herinneringen zijn al bekend en ik wil niet de hele tijd in herhaling vallen. Mijn kindje groeit niet meer. Mijn kindje bloeit niet meer. Mijn kindje is er niet meer. En laten we elkaar geen mietje noemen. Als je kinderen hebt dan is dat toch het aller aller belangrijkste wat er is. En dat waar je het liefste mee bezig bent. Ik mis haar. Ik mis haar. Ik mis haar zo. Maar ik wil niet vervallen in tranen en terugkijken naar iets wat er niet meer is. Ik wil vooruit blijven kijken al kost het soms moeite. Ik kijk op tegen het tweede jaar. Dan hebben we alles al een keer gehad en denken we dat we het wel aankunnen. Maar jaar twee is gewoon hetzelfde schijnt, maar dan nog kutter. Dan staat ons nog wat te wachten. Misschien ook niet, misschien brengt het wel hele andere dingen.

Ik ben dankbaar voor het feit dat mijn partner en ik het gered hebben. Beter nu dan ooit daarvoor. Ik zie er ook schuinsmarcheren in de kroeg, terwijl er thuis partners zitten, lallend en ongelukkig. De geestelijke armoede van mensen die blijkbaar met veel minder verlies toch veel ongelukkiger zijn dan wij. Daar houd ik me aan vast. Dat wij er nog staan, samen als een.

Voor nu is er verder niets poëtisch aan. Geen mooie woorden, geen zielenroerselen die weergeven hoe groot het verdriet en het verlies is. Lieve mensen het liefst kruip ik in mijn bed en ga ik huilen. Heel hard huilen. Kon ik nog maar even... heel even... dat warme lieve mollige lijfje, die heerlijke armpjes die ons zo vaak vasthielden. Dat goddelijke stemmetje dat elke dag zo vaak zei " mama ik ben verliefd op jou, en dat gaat nooit meer over" . Het gaat ook nooit meer over schatje, ik denk elke dag zo'n 1000 keer aan je al heeft niemand het in de gaten. Het is zo heftig allemaal. En zo veel meer verdrietig als gisteren of de dag daarvoor. En toch ook weer niet. Waarom, geen idee. 't is zoals het is. Dag......

www.jealinebos.com

2010-09-26T20:02:00.001+02:00

De meesten van jullie wisten het al wel maar voor diegene die het nog niet gezien hebben.

Ik heb mijn nieuwe website klaar.

En ook daar Jarine niet vergeten.

klik hier ben benieuwd wat jullie er van vinden

Ik heb genoten

2010-09-19T16:11:00.003+02:00

Buurman Ed heeft een prachtig afscheid gehad. En ook genoten van zoveel mensen, een bomvolle kerk, een intieme crematie en een warme koffietafel. Helemaal Ed.

En wat had ik graag met hem nog even in discussie getreden over hoe belachelijk ik de deken of priester of hoe die beste man ook heet vond spreken. Over de cruciale fout dat hij zei dat je op het Bisschoppelijk college les hebt gegeven terwijl jij Ed toch echt van de stad was en ook echt een phillips leraar was. En zijn kerkelijke liedjes waarin het alleen maar ging over schuld, schuld schuld. Angst zaaien zo kwam het op mij over. Heb mijn best gedaan het allemaal te onthouden maar het is me niet gelukt. En hoe graag had ik je scheve bekkie gezien terwijl je zou zeggen met je kin in de lucht. " ach sjelien herstikke gek zeen ze allemoal".

Over de prachtige liedjes bij de crematie. Het dorp waarbij ik en volgens mij meer buurtjes helemaal dichtklapten. Want het dorp is onze straat. Het dorp was op dat moment echt de vertegenwoordiging van ons schijnheilige buurt straatje. Waar jij zooo mee verbonden bent. Jij bent voor mij de Lindanusstraat. En hoe gek ook, het zal wennen. Waarschijnlijk sneller dan dat ik nu wil toegeven. Want alles went. Wie weet woon jij daarboven ook gewoon op nummer 8 en jarientje op nummer 10. Zijn jullie weer buurman en buurvrouw. En kunnen jullie in de tuin wederom naar elkaar gillen. Jarine gillen, en jij lachend terugmompelen. Weer buren... maar dan op een andere verdieping. Ik heb genoten van je Ed. En nog vaker heb ik je vervloekt. Maar dat laatste zorgde ook voor het feit dat we zo close waren. Je buurvrouwen zullen je verschrikkelijk missen. M & ik in ieder geval heeeeel erg. En wellicht krijgen we een nieuwe buurman waarvoor we moeten zorgen. Want we zijn er achter gekomen dat dat misschien wel het grote cadeau was. We moesten een beetje voor je zorgen en dat was fijn.

nou nou

2010-09-14T22:19:00.002+02:00

Ik krijg allemaal mailtjes van mensen dat ze het begrijpen dat ik er mee stop, sommigen vinden het jammer en hopen dat ik op een andere blog doorga. Maar dit is niet het geval MAAR. Het is nog niet 3 oktober. Na 3 oktober schrijf ik niet meer. Tot die tijd voor liefhebbers en haters ben ik af en toe nog hier om mijn vingertjes te laten sporten.

Dag lieve Ed

2010-09-12T10:26:00.003+02:00

Wij zijn gezegend met een fijne buurt. Dat werd gisteravond wel weer duidelijk.

Hier kan niemand, zoals je zo vaak leest ergens weken dood liggen zonder dat er ook maar iemand naar omkijkt. Hier wordt dat nog heel snel gemerkt wanneer er iets niet in de haak is.

Helaas hebben wij gisteravond onze buurman gevonden in zijn tuin. Met zijn onkruidje nog in zijn handen. Veel te jong, maar voor hem zo'n cadeautje dat het zo is gegaan. Een hartstilstand, 's middags, veel te vroeg, maar ook zo weer niet. In het zonnetje is hij gestorven. We hebben allemaal verhalen over hem. We kenden allemaal zijn ins & outs, zijn angsten en zijn humor.

Jarientje zal hem vast een kusje zijn gaan brengen. En hij leeft nu voor altijd zonder angst. Omdat hij een angststoornis had die hem soms te veel werd kon hij soms kortstondig heel heftig drinken. We vingen hem dan op, brachten hem naar de p.a.a.s en zorgen dat hij er weer bovenop kwam. Hij was geen alcoholist hij was een angstige man die het soms te veel werd. Altijd angst ook om zijn hart, dat wat hem uiteindelijk dus toch ook fataal is geworden. Als hij dan biertjes dronk zei ik wel eens tegen iemand, terwijl Jarine's oortjes veel te groot waren."Ed is in de drank gevallen en we hebben hem naar de paas afdeling van het ziekenhuis gebracht". Op een dag was Jarine met mijn vader aan het bellen en zei tegen hem: " opa, Ed is weeeer in de drank gevallen en hij komt met pasen weer naar huis" ;-). Ze zei het ook tegen hem zelf en dan kon hij zo hard lachen.

Wel bizar op de valreep van het sluiten van mijn blog komt dit er nog in. Het heeft wederom met de dood te maken. Jarientje is nu bijna een jaar dood. En dat is voor mij het moment om de blog dicht te gooien. Nu komt onze Ed er nog in. De buurman met de meeste vrouwen die voor hem renden, zorgden en over hem waakten. Edjekedetje HET mannetje van de buurt. Ik zal hem missen die lieve ouwe gek van ons.

ik ook eindelijk mijn iphone

2010-09-05T14:50:00.002+02:00

Aangezien ik het belachelijk vond om bijna 500 eurie neer te tellen voor een telefoon heb ik moeten wachten. En het was het wachten waard. Ik heb eindelijk mijn iphone, ben volledig synchroon thuis, op de zaak en onderweg. Helemaal happy. De apps, de jailbraik, de totale gekte is volledig in mijn systeem gekropen. Super.... en voor wie nog een bijna nieuwe blackberry bold zoekt......HIER de mijne

Zo vrolijk

2010-08-31T12:13:00.002+02:00

Elke dag luister ik hier op de zaak naar een Franse zender en dit liedje hoor ik wel 10 keer per dag en iedere keer gaat de volumeknop omhoog. Ik word er zo vrolijk van. Het refrein is heerlijK!!!!

Sjaak vaak is een vies hondje

2010-08-28T00:23:00.002+02:00

Sjaak is echt een ranzig hondje.

Maar hoe ranzig ik het ook vind om haar zo in de auto te laten stappen. Het genieten van het beest maakt dat ze het van mij vaker mag doen. Ohhh dit zouden we toch allemaal willen als we helemaal gesloopt van het rennen zijn.

boven het gemiddelde

2010-08-22T10:21:00.003+02:00

Gisteren tijdens een etentje begon vriendin Janneke, u weet wel die van Jip over de vraag: " wat voor cijfer geef jij je leven". We hebben het er uitvoerig over gehad en we zaten met de hele groep toch boven het gemiddelde. Tussen de 7 en 8. Dan doe je het toch goed.

Ik vraag me alleen af hoe het met manlief van vriendinnetje gaat nadat hij hier tot heeeeel diep in de nacht met een bandje van de frangelico om zijn hoofd gebonden heeft geskibbood.

3 flessen frangelico en heel wat biertjes verder. Ik denk 'n twee.... Ik zal zo eens even door de straat gaan gillen, gewoon voor de gezelligheid en kijken hoeveel hij kan hebben.

Al met al wederom een fijne avond en nog fijner de wetenschap dat het goed met ons gaat. Zowel met anderen als met ons zelf. Met alle ups en downs van het verlies vind ik het onbegrijpelijk dat ik kan zeggen : " ik houd nog steeds van het leven"

Zwarte aap

2010-08-21T12:48:00.004+02:00

Ik loop door de kruisstraat in Eindhoven. Zeer kleurrijke wijk met dito winkeltjes. Ik ben verslaafd aan Sang li. Heerlijke gerechten om mee te nemen en als ik Eindhoven ben rijd ik er altijd even langs om mijn vriezer weer een cadeautje te geven.

Er staat een prachtig getint kindje gevaarlijk dichtbij de straat te springen en te doen. Opa stond een stukje verderop te bellen. Ik bleef er angstig naar kijken maar wilde niet meteen me met het geheel bemoeien. Toen het ventje de straat op sprong en er een auto aankwam werd opa ook wat alerter en riep met veel kabaal in het Arabisch zijn kind tot de orde. Mijn hart ging al te keer maar dat was nog niets met wat er vervolgens gebeurde. Er kwam mij een man tegemoet lopen. Type ww,-tje, kaal geschoren, verlopen legershirtje, korte spijkerbroek en doc martens. Hij liep driftig mijn kant op en zei in het voorbijgaan met luide stem terwijl hij naar de opa keek ; " daar is toch niets aan verloren, die zwarte aap". ...... En hij liep even driftig door, mij in totale verbijstering achterlatend. Die blik, die haat, dat hele zielige mannetje vol frustratie. ohh wat erg. Ik had zo graag wat willen zeggen. En heb dat ook heel mijn leven gedaan. Maar ik merk dat ik gewoon niet eens meer durf aangezien dit tegenwoordig gewoon met je leven bekocht kan worden. En dat is laf, en triest maar wel waarheid.

Benefiet concert tbv onderzoek hersentumoren

2010-08-17T11:35:00.009+02:00

Zoals u allen weet dragen wij Prof van Gool de behandelend arts van Jarine een heel warm hart toe. Hij is een gedreven en positief ingestelde man die ons altijd onder zijn jas heeft genomen als er weer eens iets aan de hand was. Jarine heeft hij niet kunnen redden, dat wisten we, maar we hebben nog nooit het gevoel gehad niet welkom te zijn of onbegrepen te worden. Er kunnen meer kindjes en volwassenen niet gered worden. En waarom.... omdat er gewoonweg amper onderzoek gedaan wordt naar hersentumoren. Maar weten jullie dat hersentumoren bij kinderen op nummer 2 staat qua meest voorkomende vorm van kanker. Dan is het toch wel heel gek dat daar zo weinig aan gedaan wordt.

Prof van Gool, zijn vrouw en dochters zijn waardige strijkers;-) ze maken prachtige muziek en geregeld geven ze een optreden om geld in te zamelen voor het onderzoek van prof van Gool en prof de Vleeschouwer

Ik vind het geweldig en draag ze dus ook een warm hart toe.

Onderstaand de informatie en voor degene die niet kan, wil of te ver....

Een donatie mag altijd en let op wat de schrijfster al vermeldt. ....... ELK BEDRAG TELT.

Ik gun het al die mensen zo die nog hoop hebben op genezing.

Ik gun het alle ouders die in de zelfde situatie zitten als wij zaten.

Ik gun het ons zo dat er genezing komt, want we denken wel dat we allemaal aan een veilige kant zitten. Maar geloof me, een scan en je hele leven kan veranderen.

En wat is er nou erger dan de wetendheid dat er geen genezing bestaat en er ook veel te weinig onderzoek wordt gedaan. Hoe wrang kan het zijn.

BENEFIETCONCERT NH kerk ALMEN
ten gunste van:
een onderzoek naar effectieve behandeling van hersentumor

in de Universitaire Ziekenhuizen Leuven

ZATERDAG 6 NOVEMBER 2010

AANVANG: 19.30 UUR

EINDE: 22.30 UUR

Tumorvaccinatie als nieuwe behandelingsmethode voor Kinderen en Volwassenen met kanker.

Tumorvaccinatie is een project dat wordt geleid door Professor Dr. Stefaan Van Gool en Professor Dr. Steven De Vleeschouwer. De resultaten zijn veelbelovend: Patiënten uit 16 verschillende landen komen naar Leuven om deze therapie te krijgen.

Dit academisch onderzoek met maatschappelijke relevantie is afhankelijk van projectfinanciering en liefdadigheid, omdat industriële middelen en investeringen met het oog op winst niet voorhanden zijn. Vandaar dat Professor Dr. Stefaan Van Gool, niet alleen dit project leidt maar zijn vrije tijd ook nog beschikbaar stelt om zijn onderzoek mogelijk te maken. Samen met zijn echtgenote Ann Proesmans en hun 4 dochters Marlies, Karolien, Annie en Stefanie benutten zij hun muzikale talenten om samen muziek te spelen om donaties te genereren voor dit project.

Het orkest brengt een gevarieerd programma met muziek van ondermeer Susato, Scheidt, Mozart alsmede ontspannende filmmuziek. De muziek wordt gebracht met instrumenten (harp, violen, blokfluit, dwarsfluit, piano, slagwerk, xylofoon, mandoline) en met zang.

Schrijver Adriaan van Dis schaart zich enthousiast achter het project en zal zijn medewerking verlenen aan deze avond.

De avond zal worden onderbroken door een gezellige pauze in Landhotel De Hoofdige Boer waar ook de mogelijkheid zal zijn attenties te kopen waarvan de opbrengst ten goede van het project zal komen.

Wij hopen van harte u, uw familie en vrienden te mogen begroeten en ontmoeten op deze unieke avond in Almen.

Kaarten à € 15 kunt u bestellen voor 30 oktober door het bedrag over te maken op rekeningnummer 126316961 t.n.v. Brokken/Meerstadt o.v.v. uw naam en het aantal kaarten. Tevens kunt u onze website bezoeken via Almen info; http://www.almen-info.nl/benefietconcert

Bent u niet in de gelegenheid om deze bijzondere avond bij te wonen? Maar u wilt toch uw liefdadigheid vorm geven door een donatie, dan kan dat op een speciaal voor deze actie geopende rekening met nummer 126316961 t.n.v. Benefietconcert o.v.v. Brokken/Meerstadt

Uw gift – elk bedrag telt - is van harte welkom en van groot belang om de doelstelling van dit project te realiseren. Help patiënten met een ernstige vorm van kanker weer hoop en toekomst te geven.

Janneke Meerstadt-Holtslag & Erie Brokken-Brummelman

Dolfijnen

2010-08-13T19:59:00.002+02:00

Een tijdje geleden had ik deze heerlijke groep guiten voor mijn camera en heb ik prachtige foto's mogen maken van elk guitje alleen. Een cadeautje was het weer om dit te mogen doen.

En om mij te bedanken hadden ze prachtige cadeaus voor me toen ze hier een dagje op het park waren. Een supermooi volgekooitje en een tissue-houder die op de dagbesteding van deze gasten zijn gemaakt. Het enthousiasme, de onbaatzuchtige lieve houding van deze groep heeft zowel mij als manlief erg geraakt en we hopen ze snel weer een keer te zien.

Bakfiets DE BAKFIETS IS OVERIGENS VERKOCHT

2010-08-04T19:52:00.003+02:00

Zin in een bakfiets? bekijk onze advertentie op marktplaats.
We willen er graag vanaf.

klik hier

Tis koud in mijn hart

2010-07-24T20:54:00.003+02:00

Tis al een aantal dagen koud in mijn hart.

Ik doe mijn best maar ik mis haar zo. Ik mis haar meer dan voorheen. Ik mis alles. Het is een hartverscheurend gevoel wat met momenten de kop op steekt.

Ineens vanuit het niets denk ik dan; " ze is DOOD, ze is gewoon ECHT DOOD". En dan bloedt mijn hart verder. Er zijn heel veel dagen dan gaat het goed. Maar de afgelopen dagen dus verre van goed. Ik mis haar handjes zo erg. Handjes die fungeerden als oogjes. Alles taste ze er mee af. Alles gleed en ging langs haar handjes. Ik kan ze uittekenen. Die kleine donkere prachtige handjes met precies dezelfde groefjes als ik heb maar dan ieniemienie. Ik mis ze zo. Hoe ze langs mijn gezicht afgleden. Hoe ze mijn hoofd streelde als ze bij me zat. En hoe ze elke dag weer tegen me zei terwijl ze met haar handjes mijn gezicht vastpakte; " ik zorg voor jou mama". Mijn god, en ze zorgt voor me. Ik voel het, alleen niet fysiek. Ik weet zeker dat ze over mijn vriendinnetje heeft gewaakt die gisteravond door het oog van de naald is gegaan, terwijl ze jarines vingerafdrukje in haar hand had en dat maakt me zo extra verdrietig. Ik had het zo fijn gevonden als iemand voor Jarientje had gezorgd. Dat iemand haar door het oog van de naald had laten gaan. Jarine, dat wijze kind dat altijd maar de wijste was. Omdat ze dat was, omdat zij die wijsheid bezat. Omdat ze onnatuurlijk verstandig was voor een kind van 5. Omdat dat waarschijnlijk ook de reden is dat ze is gegaan. Dat haar taak er op zat. Alleen hoe moet het als ik zo verdrietig ben. Het is soms zo moeilijk om mezelf te herpakken. Zo zwaar om er wat van te maken. Niet altijd en waarschijnlijk als ik morgen opsta schijnt de zon weer in mijn tuintje en in mijn hoofd. Maar vandaag even niet. Vandaag mis ik mijn prachtige meisje met heel mijn lijf.

Groetje van Jarine

2010-07-13T10:06:00.003+02:00

Gisteren kregen we een groet van Jarine.

Ik moest het telefoonnummer van de vodafone winkel hebben en google dit dus. Vervolgens zag ik rechts een fotootje staan van street view. Ik klik hier nooit op en al helemaal niet als ik gewoon even een winkel die ik ken moet bellen. Op de een of andere manier ging mijn muis naar rechts en klikte ik het plaatje aan. Nog niets aan de hand. Ik klikte even naar links, even naar rechts en zo kon ik het plein bekijken. Ik zag vervolgens een mevrouw met een wandelwagen, iets waar ik niets mee heb en nu al helemaal niet. Maar het was net zo'n rode als die van Jarine. Ik klikte er op en dit is wat ik zag

Hoe bizar, en hoe groot is de kans, en toch daar is ze. Mijn dochter, mijn alles in de allerliefste houding. Vol aandacht klappend in haar handjes samen met haar vriendin M. Ik vind het een cadeautje.

Wijsheid

2010-07-13T00:44:00.002+02:00

De buuf had hem op de statafel bij het voetballen staan.

Nelson Mandela, Inaugural Speech 1994

Our deepest fear is not that we are inadequate
Our deepest fear is that we are powerful beyond measure
It's our light, not our darkness that most frightens us.
We ask ourselves, who am I to be brilliant, gorgeous, talented and fabulous?

Actually who are we not to be?
You are a child of God.
Your playing small doesn't serve the world.
There's nothing enlightening about shrinking
So that other people won't feel insecure around you.

We are born to make manifest the glory of God that is within us.
It's not just in some of us, it's in everyone.
And as we let our light shine, we unconsciously
Give other people the permission to do the same.

Nederlandse versie van de speech:

Onze diepe angst is niet dat we onmachtig zouden zijn.
Onze diepste angst betreft juist onze niet te meten kracht.
Niet de duisternis, maar het LICHT in ons is wat we het meeste vrezen.
We vragen onszelf af
" Wie ben ik wel om mezelf briljant, schitterend, begaafd of geweldig te achten ?"
Maar, waarom zou je dat niet zijn ? Je bent een kind van God !
Je dient de wereld niet door jezelf klein te houden.
Er wordt geen LICHT verspreid, als de mensen om je heen hun zekerheid ontlenen aan jouw kleinheid.
We zijn bestemd om te stralen, zoals kinderen dat doen.
We zijn geboren om de glorie Gods die in ons is, te openbaren.
Die glorie is niet slechts in enkelen, maar in ieder mens aanwezig.
En als we ons LICHT laten schijnen, schept dat voor de ander de mogelijkheid hetzelfde te doen.
Als we van onze diepste angst bevrijd zijn, zal alleen al onze nabijheid anderen bevrijden.

Nelson Mandela - 1994

Buurtje

2010-07-10T09:41:00.002+02:00

Toen ik rond half 9 gisteravond buiten kwam in onze voortuin zat daar manlief met vriend J. Volgens manlief was het in de tuin zelf veel te warm om te zitten. 5 minuten later kwam er nog een J bij en binnen no time sloot de ene na de andere buurtgenoot aan. Uiteindelijk zaten we met 10 man op de keukenstoelen op straat. 3.00 uur gaf de klok aan toen we de laatsten bijna hebben moeten escorteren naar huis. Eentje is nogal val gevoelig;-). Mag ik u melden buurtjes dat die kater vandaag niet zo vreemd is. 10 flessen wijn, 1 fles prosecco en 2 kratjes bier. Mijn god wat ben ik blij dat ik in ons buurtje woon. Overige buren hebben amper een oog dicht kunnen doen door ons gegil maar zelfs dat is in dit straatje geen probleem. Wederom zoals buuf M zei, een avond met een gouden randje.

platte kont

2010-07-08T00:39:00.002+02:00

Tsjah zeg ik terwijl ik in de spiegel van de winkel kijk naar mijn toekomstige nieuwe broek.

" ik zou willen dat dat wat aan vet op mijn buik zit op mijn achterwerk geplakt zou kunnen worden. Ik heb alleen een platte schijf als achterwerk".

Het winkelmevrouwtje kijkt mee terwijl ze haar hoofd naar links en naar rechts langzaam op en neer laat gaan en zegt vervolgens; " jaaaa, inderdaad heeel raar jouw achterwerk".

Daar kon ik het mee doen!

foto's

2010-07-08T00:28:00.006+02:00

Er zijn weer heel wat kinderen in de studio geweest. Helaas kan ik ze niet allemaal plaatsen om er nog her en der wat vertraagde vaderdagcadeautjes ronddwalen;-) Hier een aantal kids van de laatste tijd

Zoo schattig allemaal

Zaza

2010-07-01T00:02:00.003+02:00

Jarine had een imaginair vriendje, Zaza genaamd.

We hebben een hondje gekocht en noemen haar Zaza

Ik heb altijd rottweilers gehad en nu krijgen we er dus weer eentje. 13 juli mogen we haar halen.

dank je wel

2010-06-30T21:17:00.002+02:00

Dank je wel iedereen voor alle lieve kaartjes en de mooie bloemen en de lieve sms-jes en mailtjes. Het waren er zoveel dat ik niet iedereen persoonlijk kan bedanken. Al wil ik wel nog even zeggen. Eline, je bloemen zijn zo mooi, ze gaan morgen mee naar de zaak om te fotograferen voor in een geboortekaartje;-)

Het is weer gewoon woensdag en we gaan weer door.

Ik geloof dat ik er gewoon niet over wil praten. Blij dat het voorbij is.

Vandaag 6 jaar geleden....

2010-06-29T11:00:00.004+02:00

Vandaag 6 jaar geleden is mijn kindje geboren.

Vandaag 6 jaar later vier ik haar verjaardag aan een graf

Vandaag is een ongekende kutdag

En dus ben ik nu aan het werk en hoop dat het snel voorbij is

Concert at Sea

2010-06-28T00:30:00.007+02:00

Het was top, het was geweldig. Het was volgend jaar absoluut weer.

De hut vol mensen, de bbq op volle toeren. Vrijdagochtend kwam iedereen aan en vanavond zijn we met tegenzin allemaal weer in onze auto's naar huis gestapt. Mijn stem ben ik bijna kwijt. Op dag twee dacht ik dat ik in zou storten. Janneke u weet wel die van Jip, die was op dag twee zo beroerd dat ze dacht dat de brobbeltjes op haar huid een ernstige ziekte zou zijn en linea recta naar de huisartsenpost in zierikzee ging omdat ze als complicatie hoofdpijn er bij had gekregen. Nou, na tig flessen prosecco is dat misschien niet zo verwonderlijk maar goed. En inderdaad de brobbeltjes waren gewoon brobbeltjes en gaan vanzelf weer weg en de hoofdpijn dat was gewoon een kater. Maar goed, om even een kleine schets van de hoeveelheid drank aan te geven vond ik dit wel het beste voorbeeld.

We hebben zo'n plezier gehad, en concert at sea was zo ontzettend leuk. Alleen volgend jaar maar een dag, of minder drinken. Alles tegelijk is gewoon t

e veel volgens mij.

Jammer dat ik nog steeds te brak ben om echt goe

g neer te schrijven hoe leuk het was.

Bij ingesloten liedje moest ik een traantje wegpinken maar verder hebben we vooral staan springen als gekken en staan dansen op de loco loc

o disco show. Het was amazing. Bij kane stonden we echt midden in het gejuich redelijk vooraan met nog zo'n 35.000 mensen achter ons.

En als ik dan deze foto's van ons samen zie dan bedenk ik me wat ik daar ook dacht. Wat zijn we toch bevoorrechte mensen. Met elkaar en met de vrienden om ons heen en met de vrienden die er niet bij waren.

Ik heb niet zo heel veel met Guus, vind het vaak wat triestig maar ik vond het super om hem te zien. Zou niet naar een concert van hem gaan maar hier op concert at sea was het helemaal leuk!!! En daarna weer dansen bij de loco loco disco show natuurlijk;-)

Helaas bijna geen foto's gemaakt. Een enkele met de telefoon.

Deze foto is beetje maf, maar het gaat meer om de ontzettende hoeveelheid mensen om ons heen. Jezus ik vond het toch wel heeeeeeeeeel veel mensen. 40.000 man!

Hij blijft leuk, dus in het kader van het wk..... deze

2010-06-18T10:39:00.000+02:00

Joran van der Sloot

2010-06-12T10:23:00.002+02:00

Tjsha... eigenlijk wil ik er geen woord aan vuilmaken maar ik merk aan mezelf dat ik dubbel denk in deze. In eerste instantie dacht ik.. haha eigen schuld dikke bult. En nog ben ik van mening dat deze jongen nooit maar dan ook nooit meer vrij moet komen. Zei ik voorheen over elke moordenaar, kinderverkrachter of wat dan ook;' Zet ze maar op de markt en laat het volk bepalen. ' Nu ik dit circus zie begin ik toch te twijfelen. Want het is wel iemands kind, hoe verschrikkelijk en beestachtig hij ook is. Er zijn onderzoeken die aantonen dat de hersenen van seriemoordenaars en andere gekken anders functioneren dan die van een " normaal " mens. Met het gevolg dat dit ook betekend dat we hier met een ernstig gestoord en ziek persoon te maken hebben. Als iemand ziek is in zijn hoofd dan gaan we dat met pillen en therapie te lijf. We doen als maatschappij onze uiterste best om deze personen te helpen. Nou gaat het mij te ver om Joran lekker in therapie te zetten en veel kopjes thee met hem te drinken en te praten waarom hij zo is. Of op zoek te gaan naar een " ik ben menselijk dus ik moord niet " pilletje.

In eerste instantie vond ik het helemaal geweldig dat hij in Peru werd opgepakt. Eindelijk gerechtigheid. En ja, gedeeltelijk is het misschien gerechtigheid, maar is het dat ook wel echt?.

Ik heb beelden van die gevangenis gezien waarvan ik altijd dacht. tsss dat ze dat hier in Nederland ook maar eens wat meer deden. ECHT straffen. Maar nu ik ze wat vaker heb gezien omdat je er gewoonweg niet omheen kunt begin ik te twijfelen of ik daar nog wel zo stellig in ben. Het is allemaal een beetje dubbel. Enerzijds vind ik dat ie de zwaarste straf moet krijgen die er maar is. Nou zit ie daar en krijgt de aller aller zwaarste straf die je je maar kunt bedenken en nou zit ik dus als een watje langs de kant te kijken en begin ik medelijden te krijgen. Iets humaner denk ik dan zou mogen. Gek hoe je verandert in je kijk op dingen.

Ik ben ook geen voorstander om hem hier in Nederland te laten zitten want dat vind ik weer het andere uiterste. Maar 35 jaar in de hel?, ik weet het niet. Superhypocriet tegelijkertijd want Dutroux zou er wat mij betreft dan weer wel mogen zitten. ohhhh lastig in mijn hoofd;-)

Aan de andere kant. Er zijn genoeg arme landen waar ze niet beter hebben dan het leven wat ze in de hel van een peruaanse gevangenis hebben.

Hoe denken jullie hier over. Ben ik blijven steken in een woodstock trip of zijn er meer mensen die hier over nadenken?

2010-06-11T11:35:00.002+02:00

" je staat in de telegraaf" zegt mijn moeder. Ik kreeg een rood hoofd en bedacht me wat ik allemaal fout heb gedaan de afgelopen tijd. Helemaal benauwd kreeg ik het terwijl ik toch zo stout helemaal niet ben. " jahaa met naam en toenaam". ohhh kut dacht ik nog. Maar het viel mee. Het is een ingezonden stukje van heel lieve klanten die blij waren met foto's die ik van hun spruitje heb gemaakt.

pfew!!! Bericht publiceren

de Uitslag

2010-06-10T13:05:00.003+02:00

Opmerking van de dag door Ons Toos;

" die breekpunten worden niet alleen vloeibaar, ze lossen gewoon op"

doelend op Wilders die zijn aow leeftijd nu al bijstelt.

Stemmen en stemwijzer

2010-06-09T17:53:00.004+02:00

Je hebt zoveel stemwijzers dat het niet bij te houden is. Grappig ook dat de uitkomst zo verschillend is. Gierde ik het vorige week uit dat vriendin Janneke ( die van Jip) uitkwam bij rita Verdonk na het invullen van een willekeurige stemwijzer. We kwamen niet meer bij, we wisten het zeker. Zij zou de enige T.O.N. stemmer in Nederland zijn en dan zou de hele caravan bij haar voor de deur stoppen met een cameraploeg van Willebrord Frequin. Ze zou als enige stemmer gehuldigd worden en vol in beeld staan met haar ren-outfitje en haar haren op half zeven.

Uhmmm nou dan kunnen ze met cameraploeg nog een straatje verder ook filmen als we ons aan dit ridicule stemadvies zouden houden want ik had net dus ook T.O.N. Maar net daarvoor zag ik op een blog nog een stemwijzer en die had ik ook even gedaan en daar kwam ik uit op Femke Halsema. Ja jongens dit ligt allemaal zo ver van mijn stem vandaan dat ik er geen hol van begrijp. De eerste stemwijzer die ik heb ingevuld stuurde me naar D66. Of ik ben zo schizofreen dat ik een draaikont van de bovenste plank ben of die stemwijzers zijn gewoon niet ok. Maar goed, vanmiddag gewoon braaf gaan stemmen dus had toch niets meer aan die laatste twee stemwijzers. Ik hoop van harte dat iedereen gaat stemmen. De opkomst schijnt namelijk niet zo geweldig te zijn. Maar we weten allemaal dat we alleen over politiek mogen zeiken als we stemmen. Dus rennen, desnoods een blanco stem.

stichting kinderleukemie en care promotions

2010-06-08T19:51:00.004+02:00

Staat een gezellige vrolijke jongen aan de deur of ik kaarten wil kopen voor de stichting kinderleukemie. Ik zeg dat ik niet echt interesse heb want ik voel aan mijn water dat het niet helemaal klopt. Vervolgens gaat ie me vertellen hoe verschrikkelijk het is dat er kinderen met kanker zijn en dat ze wel een dagje uit kunnen gebruiken in de vorm van cliniclown, dagje pretpark etc etc. Ik vertrouw het nog steeds niet en souffleer de jongeman met het zinnetje. " uhm wij hebben een kindje met kanker gehad en ik heb nog nooit van jullie gehoord". De jongen wenst me sterkte en loopt onverrichte zaken weg. Dit was afgelopen weekend. Verder niet meer bij stilgestaan maar toch even aan het googlen geslagen. Wat blijkt. Het is gewoon commercieele meuk om die studenten die aan het venten zijn te onderhouden. Voor elk setje kaarten dat je koopt ( rond de 5 euro) gaat er 1,50 naar de student. Dus dan moet er nog wat naar Care Promotions en dan gaat er dus helemaal geen ruk naar welk leukemie patientje dan ook. Althans zo lees ik het op de website van stichting kinderleukemie. Carepromotions is een eenmanszaakje die mag venten voor de stichting. Bij google zie ik ook TROS radar en overige zinnetjes waar veelvuldig het woord opgelicht in voorkomt. Nu baal ik er zo van dat ik dat ventje niet even aan zijn truitje door de straat heb getrokken en achter hem aan ben gegaan om bij elke deur mijn zegje te doen. Schande. Schande Schande.

Zo

2010-06-07T23:09:00.001+02:00

Zo en nou laat jouw moeder maar eens kijken!!!!

Graf

2010-06-04T08:27:00.002+02:00

Ik heb even een nee moment als ik naar het graf van Jarine wil gaan.

Ik weet niet waarom maar ik wil het ff niet. Als ik daar kom, kom ik met Jarine daar en als ik ga zeg ik nog steeds " kom Jarientje we gaan" en kletsen we door.

Deze week wil ik wel want het schijnt er momenteel echt magisch mooi uit te zien allemaal. Maar iets staat me tegen en ik kan er de vinger niet op leggen.

En nu hup naar de studio want ik sta vandaag volledig volgeboekt. En als het heel warm wordt is dat heerlijk want ik heb een superkoele plek.

Kunt u zich nog de maagdelijk witte omgeving herinneren toen ik net begon. Daar is dus niks meer van over. Het is niet te geloven maar ik kan niets rustig houden. Ik ben in staat om van een bushok nog een jordaanse kraam te maken.

kent u het verhaal nog

2010-06-03T15:13:00.003+02:00

Een hele tijd geleden heb ik hier een verhaal geschreven over de pomp van Jarine.

De teammanager van de Sorgente sonde voeding groep bij naam genoemd.

En van haar of iemand binnen de sorgente groep nog een laaghartige reactie op mijn blog gekregen.

Vervolgens aangetekende brieven van de sorgente groep dat ik haar naam moest verwijderen.

Met de kerst nota bene. ach ja... onze kerst was toch al verziekt dus dat maakte ook niet uit. Maar tegen mij zeggen " moeten " wekt nogal wat weerstand op en hier heb ik dus niet aan voldaan. Nu zag ik dat er 100 mensen op mijn blog zijn gekomen zoekende naar de naam. D .t W. en ik vond het tijd om schoon schip te maken. Ik heb haar naam verwijderd. Het zal nog even duren voordat google het uit zijn cache geheugen gooit maar ik heb mijn gram gehaald.

En in tegenstelling tot de reactie " wat zou je dochter er van denken dat jij hier zo praat " die me intens raakte en heel erg verdrietig en boos maakte. denk ik nu. Ach meiske, gij het t gewoon nie echt begrepuh. En sluit ik het af.

Ik hoop maar een ding. Dat ze bij de Sorgente groep hebben geleerd van ons Jarientje. Dan heeft het allemaal nog een beetje betekenis. En dat de volgende ouders niet zo'n lomp, ondoordacht en asociaal briefje krijgen.

Stemmen

2010-06-02T22:43:00.004+02:00

Bent u er al uit.

Ik niet ik zweef.

En ik vind het lastig

Waarom lastig.

Omdat je ze het hele jaar niet ziet.

Ze smeren me allemaal stroop om mijn mond

Na de verkiezingen is hun stelligheid met de noorderzon verdwenen en gaan ze allerhande dwaalsporen op waar ze op voorhand nou net zo tegen gestreden hebben.

Jammer.

Speciaal kindje

2010-06-02T00:39:00.005+02:00

Vandaag had ik een hele bijzonder ontmoeting met V en haar ouders. Een heerlijk engeltje dat ik het liefste mee naar huis had genomen. Er was iets bijzonders aan het meisje. Behalve dat ze prachtig is, heeft ze een uitstraling waar ik helemaal van ondersteboven ben. V heeft normaal net als Jarine een slangetje maar voor de foto was die vandaag even afwezig. Dit bijzondere meisje heeft volledig mijn hart gestolen. Het heeft me geraakt om twee ouders te zien met een meisje dat heel veel zorg nodig heeft. Een mini bedrijfje dat iedereen laat rennen. Ik zag zo ontzettend veel overweldigende liefde. Voor hun kindje maar ook voor elkaar. Ik zag de kracht in de waanzinnige ouders van dit prachtige wezentje. Ik herkende de tomeloze positieve energie in hen zoals wij die ook altijd hebben gehad. De hoop, de instelling, de manier van omgaan met hun prachtige dochter.

En ik zag kracht in het tere meisje, ik zag zoveel kracht en energie dat ik er voor had willen betalen om de foto's te mogen maken. Dit meisje heeft me echt geraakt.

Het is lang geleden dat ik zo genoten heb achter mijn camera.

vieze mannen

2010-05-31T23:59:00.004+02:00

Eens in de zoveel tijd krijg ik een vieze man aan de telefoon.

En ik verdenk de vieze man er van dat het vaker dezelfde vieze man is.

Hij begint namelijk altijd met de zin.

" spreak ich met j........e b.......s fotografie" beetje venlo's achtig accent.

ik zeg dan iedere keer " joah det auch"

de man zegt dan " moach ich Jealine Zeggen"

ik zeg dan " joah det mooch djeh"

en dan vraagt ie of ik ook naaktfoto's doe. En ja dat doe ik. Maar telkens als de vieze man belt zeg ik dat ik dat niet doe. Ik vind mannen die zichzelf naakt willen laten fotograferen toch een vreemd iets. Daarnaast vind ik een naakte man zo'n fout van god. Althans, dat extra stukje vlees vind ik gewoon helemaal niet mooi. En niet dat ik een potje ben, ik ben er ook niet vies van maar het blijft toch een vreemd stuk aanhangsel in mijn optiek. Als je er echt lang naar gaat kijken dan wordt het een soortement van komisch geval. Als een man in bad zit drijft het ding gewoon naar boven. Das toch maf. Dan is het net een hoofdje dat naar adem snakt. En deze meneer wil heel graag net dat stukje in beeld hebben wat ik nou juist vermijd. Als het dan naakt is dan wel esthetisch naakt dat vele malen mooier is dat een PIK in beeld. En elke snaar in mijn systeem zegt dat deze man helemaal geen esthetiek zoekt. Deze man wil allen zijn PIK in beeld en de rest vindt ie niet belangrijk. De eerste keer dat ik de man aan de telefoon had ging in er op in en vroeg hem wat hij met naakt bedoelde. En vertelde ik hem nog mijn hele esthetiek praatje. Maar dat doe ik maar niet meer, daar zit ie niet op te wachten, en ik ook niet op hem. sorry ik dwaal af. Ik vind eigenlijk alleen zwangere naakte dames voor mijn lens een genot om naar te kijken. De puurheid, kwetsbaarheid en de overweldigende pracht van een naakte zwangere dame heeft niets met seksualiteit te maken maar met moederschap en pracht. En dat vind ik dan weer wel leuk!!

Terwijl ik dit schrijf realiseer ik me dat ook vrienden van mijn ouders hier lezen.....ook meneer Jansen;-) maar goed, die kan wel wat hebben volgens mij.

Wellicht verstandig het hier bij te laten. Het gaat helemaal nergens over.

uhmm de foto is van een zeepiemel. Althans van een Geoduck het roept een beetje rare associaties op. Zeker met dat mes er bij

Verdriet

2010-05-30T12:54:00.002+02:00

Ik zie het zijne en ik zie het mijne, het is dodelijk, pijnlijk en onbegrensd. De dwalingen in je hoofd die niet te stoppen zijn. Aankomende maand zou ze 6 jaar worden. Ons meisje, ons kindje ons alles. 6 jaar. Zo groot en tegelijkertijd zo klein. Het snijdt me in al mijn zijn dat ze er niet meer is. De klokken luiden. " wat zouden ze denken" zei ze dan steevast. " Jarientje is er weer" zeiden wij dan. Terwijl ik schrijf luiden de klokken en ik huil honderdduizend tranen. Geen pubermeisjes verdriet tranen. Nee echte pijnlijke ontroostbare parels van intens verdriet, een weg banend door heel mijn lijf. Oerpijn, niet te stoppen oerpijn. De tijd verstrijkt en geen beeld meer gevangen van mijn allerliefste kleine meisje. Haar haartjes, haar scheve tandjes, haar goddelijke handjes. Mijn god wat een verlies. Niets maar dan ook niets biedt troost vandaag.

Telkens als ik denk, de ruwe kantjes beginnen te verzachten komt er een keiharde klap terug en is het ruwer dan ruw.

Morgen hopelijk een betere dag.

Feestje

2010-05-22T04:18:00.002+02:00

Iemand in de buurt heeft een feestje met snoeiharde muziek.....

Ik kan er niet van slapen en wil weten wie het is ....

Ik wil namelijk een copietje van zijn muziek kan niet stil liggen in mijn bed, heerlijke harde meebler muziek, en baal dat ik niet uitgenodigd ben.

2010-05-18T13:56:00.002+02:00

Zo veel dingen die door mijn handen glijden waar zoveel herinneringen aan hangen. Hoe vaak dit kolere beest mij doodsangsten heft bezorgd als ie midden in de nacht door een draai van Jarine begon te kletsen. Nu ligt ie hier. Net zo dood als mijn kind. Hij heeft geen functie meer en maakt alleen geluid als ik er op druk. Ik druk er niet op. Met zoveel liefde gekregen van Leo en Willy en met zoveel liefde zeulde ze hem overal mee naar toe. 'n fase... zoals zoveel fases in haar veel te korte leventje. Ik heb er maar een fotootje van gemaakt. Zodat ik het in een blikje herinneringen kan stoppen voor als ik het ooit vergeet. Want ik wil het niet vergeten. Maar ik merk het met heeeele pietleuterige dingetjes dat ik ineens denk. " ohhhh jahhhhh, dat was ik bijna vergeten" . Jarientje biemelebientje Bos, lekker kind der kinderen. Ik mis je zo.

Het wordt al steeds normaler voor iedereen dat we nog maar met zijn tweetjes zijn. Terwijl we zelf nog zo kwetsbaar zijn wordt er al regelmatig over grenzen heen gegaan. Normaal is dat geen probleem en slik je het en gaat door. Als je kind net dood is dan houdt men een gepaste afstand, zadelt je niet op met gezeik omdat elk gezeik in het niet valt bij wat je door aan het maken ben. Maar nu merk ik dat, ook al geef ik grenzen aan dat mensen gewoon toch over je grenzen heen gaan. Jaaja het gewone leven begint steeds meer door te dringen.

vriendjes en vriendinnetjes

2010-05-16T12:23:00.003+02:00

Wat ben je als mens toch gezegend met vriendjes en vriendinnetjes. Niet alleen in moeilijke tijden maar ook gewoon als je thuis zit en er ontstaat een belrondje omdat iedereen net terug is van vakantie en uiteindelijk zit je een uur later met z'n allen aan de prosecco thuis en vervolgens aan de kir royal bij de chinees;-).

We hebben een chinees tik momenteel. Dol op gelakte eendjes, lammetjes en dat soort lieve beestjes. ohhhhhhh

Weer thuis

2010-05-13T10:23:00.003+02:00

Was even schrikken he zo stil....

We waren op vakantie! Voor het eerst in 7 jaar echt op vakantie vakantie. U kent het wel.

We hebben genoten. Soms was het even heel confronterend maar dat werd dan vrij snel weer door het een of ander gecoupeerd. Op moederdag kreeg ik tal van sms-jes en mailtjes waarin ons sterkte werd toegewenst.

We hebben die dag een superdag gehad. Even janken in de morgen en met frisse moed de dag in gegaan. Op een idyllisch eiland met mijn ouders mijn broer en zijn vrouw en dochter en wij. ' t was fantastisch!!! Het had niet beter kunnen zijn in deze situatie dan dit. Jarine was er absoluut bij.

We hebben visjes gevangen en ter plekke sashimi van gemaakt. Op smaak gebracht met citroen, prosecco peper en zout, waanzinnig.

Daarnaast heb ik me voor genomen deze zomer heeeeeel veel prosecco te drinken.

Verder hebben we heel veel gezien, veel genoten, te veel gegeten en op prachtige plekken geslapen. 't was goed, 't was machtig, 't was verdient!

Trees

2010-05-01T23:38:00.000+02:00

Dit is Trees. Afgelopen week was ik bij vriend Jip jullie weten wel, die van Janneke.

Hij rijdt paard, beroepsmatig. De foto's van Trees zijn ruk, die moeten opnieuw. Maar deze vond ik dan nog wel gezellig.

Het leven is een

2010-04-29T04:07:00.005+02:00

Een tweetal weken geleden ontving ik een dichtbundel van Erwin Troost genaamd; Laat er poëzie zijn!. Een prachtige gedichtenbundel met lieve, rauwe, verrassende, verschillende stukjes proza. En ook een epiloog, en dat epiloog is een soortement van opgedragen aan het meisje dat hem denk ik intrigeerde. En waar hij al die jaren over heeft gelezen. En er staat een foto van dat meisje en dat meisje is ons Jarientje.

En dat is voor elk moederhart natuurlijk heel bijzonder. Bijzonder dat er iemand ' echt ' stilstaat bij het leven van je kind. Dat ze iemand heeft gegrepen door haa

r zijn. Dat ze bestaan heeft.

Wil je meer weten over de bundel, over de schrijver of deze bestellen ga dan naar de website van Erwin Troost.

Nog een rondje water

2010-04-28T08:27:00.003+02:00

Ik moest printen en dus wachten op mijn prints. Toen ben ik weer met een glaasje water aan de haal gegaan. Volgens mij heeft het te maken met al de tranen die ik laat dat ik een fascinatie voor water en druppeltjes heb gekregen

Thuis komen.

2010-04-28T01:12:00.000+02:00

En, voel jij je eigenlijk wel een beetje thuis in het zuiden vraagt vriendinnetje N aan man lief.

Hij kijkt op van zijn bordje eten en zegt bloedserieus tegen haar " ik ben thuis waar Jealine is".

Terwijl ik achter mijn pannetje kip stond dacht ik. 'Wat hebben we doorstaan, en wat doen we het goed'.

Jarig zonder kind

2010-04-26T14:36:00.005+02:00

Vandaag ben ik jarig. Jankend stond ik op en eigenlijk is het niet meer gestopt. Er had hier een vals zingend kind naast mijn bed moeten staan die halverwege de tekst van haar liedje kwijt was. Er had een spuuglelijke tekening aan de ijskast moeten hangen waar ik een heel jaar met liefde naar had kunnen kijken tot de volgende verjaardag. Ik doe mijn ding. Ik werk, haat mijn klanten vandaag even, vind alles te veel, ik huil, ga vervolgens naar de bakker, slager etc, stap in mijn auto en huil weer door. Er belt een klant, ik ben netjes handel het gesprek af en ga weer huilen. Ik kan er niets aan doen maar ik vind het verschrikkelijk. Voor het eerst pak ik de telefoon maar mondjesmaat op. Alleen de mensen tegen wie ik kan zeggen ; " ik wil het er niet over hebben, ik sla het eens even over" die pak ik op. Wat nou gefeliciteerd. Ik ben vandaag 37 jaar oud geworden. Hier sta ik dan, met heel lege handen. 37 jaar jezus, schrijnend als ik de optelsom maak van mijn leven. Morgen zal het wel beter gaan. Vandaag niet. En ik heb er eigenlijk ook geen zin in om het beter te doen dan hoe het nu is. Ik conformeer me vandaag eens niet naar het leven van alledag en ook doe ik vandaag niet mijn best om er wat van te maken. En ik neem helaas niet alle telefoontjes op. Volgend jaar hoop ik dat het beter gaat. Mijn make upje is toch al verwaterd.

En voor het Weerter " ik lees het wel en heb het er over in de Croes maar dat weet zij niet" publiek. Die van Bos is niet ingestort ze heeft gewoon en slechte dag!

Morgen is het weer over en ga ik er weer voor..... nu even niet

Toen dacht ik vandaag.....

2010-04-25T21:20:00.003+02:00

Laten we dan ook nog maar een rondje melk doen.

"t is zoooooooooooooo lekker dat je dit soort dingetjes gewoon THUIS in je pyama kunt freubelen in plaats van in de studio waar ik er de tijd niet voor neem.

Denk dat ik maar een apart strobe blogje moet maken. Neem hier echt nooit de tijd voor. Terwijl het heerlijk is om te doen.

Waterdruppels

2010-04-25T01:47:00.002+02:00

Vanmiddag bedacht ik me een uurtje voordat ik weg moest. Laat ik eens waterdruppeltjes fotograferen. Dan moet je dus een installatie bouwen. Want de druppels moeten vallen. Ze moeten ergens in terecht komen. Flitsers..... jaaaaaaahahahaaha strobelightning here i come. Heb ik dus gewoon in huis. Dus hoef niet naar de studio maar kan nu dus ook gewoon thuis kleine dingen doen. Als jullie er echt ziek van worden hoor ik het wel. Maar het is gewoon enthousiasme zullen we maar zeggen.

Nou dit is dus het resultaat van een kortstondig onderonsje met mijn camera.

Paspoort verlengen

2010-04-23T23:26:00.004+02:00

En om dan nog even in de dramatische sfeer van gisteren te blijven het volgende:

Mijn paspoort is verlopen. En besides het feit dat je tegenwoordig toch een beetje voor lul staat als je nieuwe pasfoto's moet laten maken. Je mag niet lachen, je moet je oren laten zien je staat er op als een gedetineerde op een slechte dag. Maar goed, dat is nog niet zo'n ramp van het verlengen van mijn pas. Het allerergste vind ik dat ik dan weer een stukje Jarine verlies. Dan staat ze niet meer in mijn pas. Dan loopt ze niet meer met me mee in mijn tas. Maar ik moet, want we gaan op vakantie. En al een week loop ik rond met verse pasfoto's en het liefst zou ik gewoon thuis blijven. Ik vind het verschrikkelijk. En ja ik weet dat ik deze als gestolen op kan geven. Of dat ik hem gewoon mee kan nemen en dan weer mee naar huis krijg met een drietal gaten er in maar daar gaat het niet om. Het gaat er om dat er dan weer een stukje is afgelopen. En als ik het nou op tijd had gedaan had ze nog tig jaren in mijn pas gestaan. Dan was het nog tig jaren duidelijk voor de wereld dat ik een kind heb. Ook dat gaat dus voorbij.

tis wel een beetje down de drain hier zo op het moment.

Maar het verdriet van gisteren is weer gezakt.

Cake bakken

2010-04-23T22:35:00.003+02:00

moeders heeft cake gebakken. En voor de verandering een foto van gemaakt. Ik zit in de foto fase zoals u wellicht gemerkt hebt.

Ik moet er bij zeggen dat ik 4 nieuwe flitsers heb gekocht een paar maanden geleden en nu pas begonnen ben om er mee te werken. In plaats van dat ik nu hele grote flitskoppen mee moet zeulen als ik ergens fotografeer kan ik het vrij simpel doen met opzetflitsertjes die je op een statiefje zet. Deze flitsers zitten dus in mijn tassie met het gevolg dat ik ze dus net met een handomdraai op mijn cake jes kon laten stralen. Later meer hier over.. ja ja ik voel het jullie kunnen niet wachten;-) strobist fotografie is helemaal hot en handy!!!!

Danger

2010-04-23T11:14:00.003+02:00

Ohh ik zit wel helemaal in mijn buitenfase geloof ik qua fotograferen.

Eigenlijk is dit een paard, maar het lijkt een girafje;-)

Bijzondere man

2010-04-23T10:40:00.002+02:00

hier is onze bijzondere man K. Voor de mensen dicht bij ons gezin zal het wel duidelijk zijn. Voor de rest van de mensen. Deze man heeft een belangrijke rol gespeeld in het maken van het boek voor Jarine waarin ze is begraven. Is het geen prachtvent.

Gisteren voor een " conceptueel projectje " joah joah foto's gemaakt. En deze boeit me. Door de man en door het beeld.

Stout hondje

2010-04-23T01:06:00.002+02:00

Ik ben op de zaak aan het werk en onze allerliefste Toos gaat vanuit de zaak naar mijn huis nog een strijkje doen. Ik ben druk in conclaaf met collega fotograaf. Telefoon gaat en ik liet um vrolijk rinkelen. Sjaak lag lekker in zijn stoel te luieren en ondertussen waren wij aan het discusieren over " strobe flitsen".

Nadat ik collega fotograaf uitgezwaaid had belde ik Ons Toos, want dat was de gemiste oproep.

Toos neemt op en zegt " ohh, uhmm als je Sjaak mist, die is nu dus hier. Stond net voor de deur!!!". Is die stouterd eigenhandig naar huis gelopen!!!!! Langs drukke weg!!!! en een drukke rotonde. Ik zie hem ook al helemaal vrolijk naar huis lopend, beetje snuffelen her en der, beetje kwispelen en op zijn dooie gemakje lekker naar huis banjeren. Neus in de wind met de gedachte, fijn naar Toos. Is toch een kilometer ? ongeveer ? lopen. ohhhh is het een stout hondje!!!

Anja

2010-04-20T15:07:00.005+02:00

Dit is ons Anja, hoop in bange dagen. Lichtpunt bij lastige uitlicht klusjes.

Nou zoek ik inplaats van Anja nog zwangere dames die GRATIS foto's willen laten maken, die op de website gebruikt mogen worden. Want ons Anja is zo'n stijf type.

Ken je iemand die zwanger is, in bezit van (sorry sorry) goed lijf en goeie kop die graag mooie foto's wilt van zichzelf. Niet ordinair, geen dingen in beeld die er niet horen. Maar wel verantwoorde naakte zwangerschapsfotografie kunnen ze een mailtje met foto sturen. Deze foto's zijn voor het gebruik van mijn portretfotografie site. zie hier Heel mijn website moet op de schop en ik wil graag een beginnetje maken. Dus spread the word!!!.

Let wel...... foto's zijn voor website. Ik heb er genoeg maar niet iedereen wilt ze geplaatst hebben. En ik wil er nu oook een paar MET hoofd;-)

Sommige mag ik gebruiken zoals deze jonge dame. Maar ik zou er graag wat meer van dit soort willen hebben die publiceer baar zijn.

Heb je interesse mail dan even naar

info@droomfotograaf.com voor meer informatie

Feest !!!

2010-04-15T11:20:00.004+02:00

Gisteren werd mijn vader voor de tweede keer 69 jaar. En dat blijft ie ook heeft ie gezegd.

Er was een tentje in de tuin en in tegenstelling tot het gebruikelijke hadden we het dit jaar anders. Een klein clubje mensen. Vrienden van mijn ouders, vrienden van mijn broer en vrienden van mij en man lief. En dat maakte het zo leuk. Jong en iet wat oud:-) door elkaar.

Duo difference op de achtergrond en een super optreden van Big Black and beautyfull. wat kunnen die vrouwen zingen! Het eten was fantastisch, de aankleding prachtig, de sfeer nog beter.

We hadden gevraagd aan de gasten om cadeautjes te kopen voor kids. De cadeautjes te voorzien van een sticker met leeftijd er op en jongen of meisje. Deze cadeautjes gaan we naar de oncologie afdeling brengen waar Jarine met zoveel liefde is verzorgd. En cadeautjes waren er. Een tafel vol. Ik dacht ach... 50 man... 100 cadeautjes dat krijgen we wel in de auto. Maar ik zie het niet gebeuren. Het is een BUS vol geworden. Echt supergaaf. De cadeautjes zijn om uitgedeeld te worden als er een kindje aangeprikt moet worden aan zijn of haar portacath. Of als er een beenmerpunctie op de plannning staat. Of gewoon wanneer er een kindje in zak en as zit en gewoon wat afleiding nodig heeft. Massaal zijn ze gaan inkopen. En wat was het prachtig die tafel te zien vol met pakjes.

Ik heb geen kater, de wijn was TE goed, maar beetje brak kun je het wel noemen.

Kortsluiting

2010-04-14T14:11:00.003+02:00

nou nou meisjes, er is nogal wat reuring door mijn blog.

Berichten geplaatst en weer weggehaald, niet door mij maar door de schrijver zelf. Dus niet dat u denkt dat ik aan sencuur doe.

Volledig uit zijn verband gerukt. Aan alle kanten. Ik heb geen vinger gewezen. Ik zeg ook niet dat alleen moeders van kinderen die overleden of ernstig ziek zijn mogen klagen. Wat een onzin. Iedereen mag klagen. Het gaat me over de HOEVEELHEID en het GEMAK waarmee er geklaagd wordt. Of ik heilig ben?!?!?! neen, verre van, ik hang van gebreken aan elkaar. Klaag ik, ja en met gezonde benen. Gelukkig heb ik wel een groepje mensen om me heen die me dan weer even heel snel met mijn pootjes op de grond zetten, das wel zo fijn voor de balans in het grotere geheel.

Iemand geeft als reactie. " ik ben het er niet mee eens, maar dat mag je hier zeker niet zeggen? ".

Uiteraard mag je dat zeggen. Ik ben geen type in wiens kont men de hele dag veren moet steken. Nergens voor nodig. Als je het er niet mee eens bent hoor ik dat net zo graag want namelijk misschien leer ik er wel iets van. En misschien heb ik wel een bekrompen afwijking die ik op die manier kan couperen en kan omdraaien naar een betere, andere kijk.

Dus ga je gang anoniem, zeg wat je op je hart hebt en wie weet komen we nog op dezelfde lijn te liggen. Ik wat naar die van jou, jij misschien wat naar mijn kant op en pats daar heb je de gulden middenweg. Geef het een kans.

Het is natuurlijk heel erg makkelijk vanuit mijn positie als geamputeerde moeder om met een vingertje te wijzen dat wij zielig zouden zijn omdat wij een overleden kind hebben en dat andere daardoor niet mogen zeiken of klagen. Niet gezegd. Van de week nog mijn broertje verzekerd dat het inderdaad een drama is als ze nog klein zijn. En dat je geen leven hebt totdat ze op een wat respectabelere leeftijd zijn. En dat ie vol moet houden;-).

Dus meisjes ik SNAP jullie heel goed. Ik bedoelde alleen de excessen. Chronische klagers met gezonde benen. En al die andere daar gaat het absoluut niet om! En geloof me dat is er echt niet een dat zijn er wel meer.

2010-04-12T10:03:00.002+02:00

Jarine haar poortwachter is gearriveerd. Hij hangt als het ware als een soort beschermheer over haar heen. Het grappige is dat het een stuk boom uit de heiligenbuurt waar wij wonen is. Dus een stukje van hier naar haar. Het was even wennen omdat het zo'n groot object is maar nu vinden we het prachtig. Al hoort het nog steeds allemaal zo niet te zijn. Hoe meer ik er over nadenk hoe meer ik me realiseer dat het zo belachelijk is allemaal. Je hebt een traject van bizarre zorg gehad van 5,5 jaar en dat gaat je al niet in je kouwe kleren zitten. Vervolgens komt je kind te overlijden wat een hels traject is en of het nog niet genoeg is is er door het leven dus bepaald dat je voor de rest van je leven zo getekend wordt door zo'n immens groot verlies. Nooit meer zal iets het zelfde zijn. En voor altijd zal alles met een rouwrandje zijn. Wellicht wordt het randje met de loop der jaren milder en minder zichtbaar maar het is gewoon om te kotsen zo erg. En dat krijg je er dus nog eens gratis bij. Dus even resumé. Het kutste van het kutste krijg je al op je pad en dan aan het einde gaat het dus nog effe de rest van je leven door. Hoe in contrast is dat tegen een "gewoon" ouder gezin. Het is niet dat ik met mijn vingertje wil wijzen of zielig wil zijn maar het is wel zo.

En dan wil ik toch nog even terug komen op mijn mede bloggers althans sommigen. Zal ik jullie eens wat vertellen. Ik word schijt en schijt ziek van jullie geklaag over jullie kutkinderen. Niets anders dan zeiken over die kids. Niets anders dan maar gillen dat jullie rust willen, en dat jullie het allemaal zo zwaar hebben. Leuk ook voor die kinderen als ze eens een keertje je blog lezen later. Ik geloof dat het zwaar is, ik geloof dat het pittig is. Maar wat loop je in godsnaam te zeiken. Ga eens in je nest liggen 's avonds net voordat je ongesteld moet worden want dan lopen die hormonen lekker mee te doen aan het rollenspel. En denk je dan eens in dat je kind ernstig ziek wordt. Dus die kleine klote puber die je het bloed onder je nagels vandaan haalt ongeneselijk ziek wordt en dat je dan alleen nog een grafstukje kunt uitzoeken. wat zul je dan een rust hebben!!! En voor een ieder ander die het zat is, zet ze maar bij mij voor de deur met een koffertje, want mij maakt het geen ruk uit dat ze strontvervelend zijn. De 24 uurs zorg en 24 uurs entertainer spelen heeft me nog nooit dwars gezeten. Ik ben zo blij dat mijn vrienden die er ook allemaal genoeg hebben rondlopen nog gezond in hun hoofd reageren door af en toe goed te zeiken maar over de linie gewoon tevreden zijn met hun kids. Get a life man!

Ik weet het, het zijn aannames want ik kan er niet over oordelen. Ik heb geen puber en die van mij wordt ook nooit meer puber, maar dat laatste dekt voor mij ook de hele lading.

God op je blote knietjes danken is het enige dat je kunt doen volgens mij.

t-shirtje vouwen

2010-04-07T01:54:00.002+02:00

Als je nou niet kunt slapen pak dan een T-shirt en klik hier op. Je kan je lol niet op en het duurt een tijdje voor je um doorhebt. Maar de euforie als het eenmaal lukt is top!

HIER

'n half jaar

2010-04-04T11:36:00.002+02:00

Gisteren een half jaar geleden is ons schanulleke overleden.

Al een half jaar geen fysiek contact meer met het mooiste dat er voor ons bestaat.

Al een half jaar geen engelenstemmetje meer om ons heen, geen dansjes, geen knuffeltjes.

Maar wel een clubje mensen die voor ons wat hadden georganiseerd.

En dat lieve mensen maakt het hele zaakje nog enigszins draaglijk.

Mijn dank is groot, mijn hoofdpijn ook, het eten was fantastisch de gezelligheid super.

Met een lach en een traan weer een brugje over gestapt.

Avondmaal

2010-03-29T22:58:00.003+02:00

Ik zei net tegen een vriendinnetje; " weet je wat het is, ik heb bij elke maaltijd het gevoel dat het godverdomme het laatste avondmaal is, ik blijf stouwen..

Ik ben de koolhydraten aan het skippen. En de eiwitten komen me mijn neus uit. Kan geen ei meer zien. En dan hebben we het nog niet over het zogenaamde plateau waar ik al twee weken aan hang te bungelen. Er gaat geen gram van af en ik wil het zo graag. " jaaaaa, zegt vriendinnetje wijs, maar dat geeft aan dat je lichaam ergens om vraagt" . Ik dacht nog even heel naïef aan lekker eten, of gewoon stoppen met dingen ontzeggen of omdat ik het geestelijk nou niet altijd even lekker heb, mezelf gewoon te moeten verwennen. Maar daar doelde het vriendinnetje niet op. Het vriendinnetje doelde op " sporten".

Ik heb er vorige week nog wel aan gedacht om een ultra hippe roeimachine te kopen. Van de gedachte wordt ik alleen al fit van dus blijkbaar doet denken aan een apparaat al heel veel voor mij. Vervolgens bedacht ik me dat ik dan naast mijn crosstrainer eigenlijk alleen maar aan het investeren zou zijn in nog een ' te dure" kapstok op mijn slaapkamer, want dat is de functie op dit moment van mijn crosstrainer. En niet zomaar een, want nee aan het materiaal zal het niet liggen. Bloedserieus zei ik ooit tegen de verkoper; " is het niet zo dat de echte sportman een heel zwaar vliegwiel nodig heeft". Jaaja mevrouwtje daar hebt u gelijk in. " nou doe dan maar de zwaarste zei ik bloedserieus. Ik heb gewoon niet eens een vliegwiel nodig man!!!!

tjonge jonge jonge, t ruggegraatje van een kwal.......

Neusdruppeltjes

2010-03-22T22:47:00.003+01:00

Er staat een flesje neusdruppeltjes op recept voor j.n. Bos op de badkamer. Het is al gedateerd en niet meer bruikbaar. Dat is het ongeacht de datum sowieso al niet meer.

Het flesje zal ik altijd bewaren. Ik kan het niet wegdoen. Het is een bewijs dat ze er was. Dat er zaken speciaal voor haar gemaakt zijn. Met een stickertje dat door een printer is gegaan met haar gegevens er op. Een bewijs dat er dingen op haar naam staan. Belachelijk want met heel mijn zijn weet ik dat ze onuitwisbaar is. Met heel mijn hart weet ik dat ze bestaan heeft, als geen ander is zij er geweest. Het flesje zal louter een relikwie zijn herinnerend aan de meest belangrijke periode in ons leven. Ons gezinsleven. Een relikwie zo belangrijk . Een overduidelijk bewijs dat zij en niemand anders deel uit maakte van ons gezin. Hoe gek hoeveel belang je kunt hechten aan een flesje neusdruppeltjes. Het fascineert me hoe wij als mensen belang hechten aan zoiets stoms. Hoeveel spullen ik van mezelf weggooi, alles van haar snuif ik op. Niet de zaken waar zij of wij niets mee hadden. Speelgoed dat ongebruikt in de kast heeft gestaan is met gemak weggegeven. Maar al dit soort dingen bewaak ik met alles wat ik in me heb. Als we gaan verhuizen gaat het mee, samen met mijn mascara, haar nagelschaartje, mijn crèmes, haar borsteltje. Het zal onlosmakend verbonden blijven voor altijd. Tussen mijn ratio en mijn gevoel zit een wereld van verschil.

En tot het eind der dagen zal dat zo blijven. En ik ben dankbaar en gelukkig dat we uberhaupt druppeltjes hebben mogen halen. Ik ben zo blij dat ze er was, al is het maar zo kort.

als het mij zou overkomen

2010-03-22T13:58:00.003+01:00

Als het mij zou overkomen zou ik doodgaan

" lieve schat, als het jou zou overkomen zou je niet doodgaan, je zou gewoon doorademen net als ik. Je kunt slechts voor dood gaan liggen en niet meer opstaan, keuze hebben we in deze niet sorry. Gewoon adem in adem uit, hoe moeilijk ook, daarbij, hyperventileren is zo 2009:-) ". /div>

Felicitas en andere merken

2010-03-18T21:19:00.002+01:00

Als je kindje komt te overlijden blijven er dingen op je pad komen waar je schijtziek van wordt.
Zo ook vandaag weer. 21.00 uur 's avonds belt een blije telefoonconsulente van een of ander tijdschrift met de vraag of ik kinderen heb onder de 11 jaar. Ik zeg netjes nee. Maar daar nam ze geen genoegen mee. Want ik zat in de doelgroep volgens de statistieken. Pats, lintje knapte per direct en ik ging er met de volle laag overheen. Waar ze het lef vandaan haalde, dat ik uit de lijst geschrapt wilde worden, dat ik nooit maar dan ook nooit meer gebeld wilde worden en dat mijn kind nog geen half jaar dood is!. 't was inderdaad even stil aan de andere kant van de lijn.
Toen vroeg ik waar ze uberhaupt mijn gegevens van had gekregen want dat ik daar niet op zat te wachten. Felicitas ...( het heeft volgens mij iets met baby's te maken.) En voor mijn zaak plaats ik wel regelmatig advertenties en volgens mij ook iets met hun of zo maar dat weet ik dus nu ff niet te zeggen. Daar kochten ze deze adressen van. Ik weer er overheen. Fuck felicitas en ik zal ze morgen ook wel even bellen.
Zowiezo moet je 's avonds geen mensen lastig vallen.
Vind ik het schandalig dat er met kleine lettertjes vast ergens staat dat ze niet netjes met je privacy omgaan en gewoon je gegevens doorverkopen.
21.00 uur is geen tijd om mensen te bellen. Thank god dat mijn telefoonnummer thuis een prive nummer is.
Ik vind het een grove inbreuk op mijn leven dat soort telefoontjes.
U merkt dat ik standje opgewonden ben, kan er niets aan doen. Kots er gewoon van.
Vanmiddag ben ik op de zaak, ring, de telefoon. De bank giro loterij.
"gefeliciteerd, u hebt twee gratis loten gewonnen en dan mag u een maand lang gratis meespelen". Ik begon ook vanmiddag heel netjes met "uhmm nou mevrouw, liever niet".
Aangezien het nog middag was het ze er behoorlijk zin in want zonder pardon ging ze door. "ja maar het is gratis en u bent niets verplicht daarna, u kunt het dan gewoon weer opzeggen mevrouw." Wederom zei ik alleen liever niet mevrouw. Vervolgens nog een heel blaaskwartet door mijn oren over hoe geweldig blablablabla en ik ze wederom "Liever niet mevrouw"
Hup nog een stapje er overheen. "mag ik vragen waarom niet mevrouw". Ik zei: "dat mag u, ik houd er persoonlijk niet zo van dus liever niet". Toen ik merkte dat ze aanzet nam om nogmaals te beginnen gilde ik LIEVER NIET EN HAAL ME VAN JE TELEFOONLIJST AF.
"ok mevrouw".

't was me een telefoondagje wel.

Milly dood gevonden

2010-03-17T01:29:00.002+01:00

Heel het land zal er morgen over praten.

Heel het land ontzet.

Ik net als elk ander begrijp het niet.

Ik zou zo graag dit soort mannen in een kooitje op de dam zien.

Met brede spijlen. Zo breed dat er heel wat stenen doorheen kunnen.

Hoe ziek is iemand. Hoe veel ziekte moeten we accepteren.

Ja de dader heeft fam, ouders, vrienden wellicht.

Maar ik kan er geen brood van bakken.

Gewoon lekker door het volk laten straffen dit soort mensen.

En geloof me.... das pas echt straf. En dan graag langzaam en tergend.

Wat een godvergeten gestoorde idioten lopen er rond. Mijn handen jeuken.

En natuurlijk werkt het zo niet, en natuurlijk zijn wij als fatsoenlijk beschaafd volk het verplicht om de rechter te laten bepalen wat we met deze POLITIE agent moeten doen.

Nou oom agent mag voor mij aan de hoogste boom.

IK KAN ER DAADWERKELIJK MET MIJN HELE FUCKIN PET NIET BIJ

storten

2010-03-13T09:49:00.003+01:00

Ik las ergens dat als je niet stort op kika dat je een oen bent.

Ik ben het daar een beetje mee eens. Maar ook een beetje met pijn in mijn hart.

Het is heel belangrijk dat er geld gaat naar Kika, en het liefst heel erg veel geld.

Voordat Kika bestond ging er veel minder geld naar kinderkanker maar werd het over de hele pot verdeeld. Deze scheiding is goed, heel goed want kinderkanker is verschrikkelijk.

Maar.... hier komt mijn maar. Ik ben bezig met het uitzoeken waar ik mezelf " echt " aan wil verbinden. Iets waar ik daadwerkelijk mensen mee lastig wil vallen om te steunen en ben alles en iedereen gaan bellen. Ook Kika, waar een klein team van vriendelijke mensen de boel runt met heel hun hart maar na doorvragen en doorvragen kwam ik er achter dat er maar een heel lullig onderzoekje loopt naar kinderen met hersentumoren. Dit onderzoekje is ook nog uit 2007/2008 dus niet echt voortvarend op het gebied van hersentumoren.

Dit vind ik zo ontzettend erg. Het is een soortement van tweeledigheid in mezelf. Ik ben voor, maar ik ben dus ook voor onderzoek naar hersentumoren bij kinderen. Uberhaupt moeten hersentumoren beter onderzocht worden. 1500 mensen per jaar. Dat is meer dan dodelijke verkeersslachtoffers per jaar. En naar die dodelijke verkeersslachtoffers gaat echt heeeel veel geld om dit te verminderen geeft de staat miljarden euro's uit. Ook prima. Maar onderzoek naar hersentumoren is er maar weinig.

Nederland heeft zo'n 500 kindjes met kanker per jaar. Waarvan zo'n 100 tot 120 kindjes leukemie krijgen en

zo'n 100 kindjes per jaar krijgen de diagnose hersentumor. Dat is veel he!! Dat is veel meer dan u dacht he! Hersentumoren bij kinderen is de meest voorkomende kanker naast leukemie. Naar leukemie wordt heeeeeeeel veel onderzoek gedaan. En terecht. De genezingskans van leukemie is gelukkig meer dan 70%. En dat moet 100% worden.

Van de 100 kindjes die een hersentumor hebben zijn de overlevingskansen aanzienlijk kleiner als de leukemie patientjes. En dat moet dan toch ook anders. Ooit waren de overlevingskansen van leukemie ook nihil. Door onderzoek is dit met sprongen verbeterd. En zo hoort het. Maar ik snap niet waarom er van de tig onderzoeken die er lopen slechts twee onderzoekjes lopen naar hersentumoren. En dan zijn het ook nog minimale studies. Ik heb ze hierover gebeld en het meisje kon me hier ook niet echt een antwoord op geven.

Het zit me dwars want vechten tegen een ziekte is een hel. Maar vechten tegen iets waar geen oplossingen voor zijn is diezelfde hel maar dan in het kwadraat.

Hoop doet leven maar dan moet er wel hoop zijn.

En dan komen we bij onze eigen allerliefste professor van Gool. Deze man haalde onze dochter binnen met de mededeling. ' t is niet fraai wat ze hebben gedaan. Meer zei hij niet. Jarine was 3 jaar oud en woog 4,5 kilo. Ze moest eerst aankomen anders zou ze niet sterven aan de operatie aan haar tumor maar wel aan haar ondergewicht. Operatie volgde en we hadden weer hoop. Welliswaar weinig maar wel genoeg om weer het zonnetje te zien schijnen. We moesten haar oud genoeg krijgen voor bestraling. Nog een operatie durfden ze niet aan in Leuven 1,5 jaar later. Wij wel, dan maar in het buitenland. We hebben dit aangegeven aan prof van Gool met lood in onze schoenen want we gingen naar het buitenland eigenwijs als we waren. Hij vond het eng en niet heel verstandig Hij was bang dat ze er niet goed uit zou komen. Dat ze misschien wel een kasplantje kon worden. Maar wat de man verder zei was veel belangrijker. Hij zei dat hoe Jarine ook terug zou komen uit de operatie. Of ze er goed uit zou komen of heel slecht ze gewoon onder zijn mantel bleef. En wat er ook zou gebeuren dat hij het verder gewoon weer onder zijn jas zou pakken en voor haar zou zorgen. Hij begreep dat wij radeloze ouders waren en hij vond het niet nodig zijn ego te laten spreken. Hij sprak vanuit zijn rol als vader. En ik denk dat hij ook heel goed begreep dat we met onze rug tegen de muur stonden.

Het meeste heeft me aangegrepen dat ik hem een mailtje stuurde, gewoon zomaar om te zeggen dat Jarine zo goed ging. En dat ik 's nachts een mailtje terug kreeg met de tekst.

" zelfs hier in Bombai doet het me goed te horen dat het goed gaat met ons Jarine". En dat is een arts. En dat hij haar niet heeft kunnen redden heeft niets te maken met zijn kunde of zijn. Maar het heeft er alles mee te maken dat er niet genoeg onderzoek gedaan wordt. En daar moet gewoon verandering in komen. En hoe ik hier zelf een rol in zou kunnen spelen weet ik dus nog niet. Ik weet wel dat het er een keer van komt. Als alles wat zachter is geworden. Als ik onder mijn steen vandaan kom. Als ik weer recht sta. Want momenteel sta ik alles behalve recht.

Zie hier een film van prof van gool. Na een minuut of wat komt hij zelf in beeld.

Make a memory

2010-03-07T10:17:00.002+01:00

Al een aantal jaar kijk ik regelmatig op de site make a memory. En iedere keer denk ik, zal ik...

Maar ik kan me alleen aan iets binden als ik het echt kan. Tot die tijd wil ik het wel met jullie delen. Wellicht een bezoekje van de website waard. Misschien doe je wild en doe je zelfs een donatie. Het is belangrijk. Het is zo ongelooflijk belangrijk. Ik als fotograaf heb de mazzel dat ik overal en van elk moment mooie foto's van Jarine heb. Ik heb alles maar dan ook alles tot op het ziekelijke af vastgelegd. Nu achteraf ben ik blij en dankbaar dat ik de mogelijkheid had, de middelen en de inspiratie om dit te doen. De herinnering die nooit meer uitgebreid kan worden maar die wel slechts enigszins vast kunnen houden door middel van geluid en beeld is zo zo zo ontzettend belangrijk. Deze mensen maken belangeloos foto's van stervende of reeds overleden kinderen. 24 uur per dag zijn ze bereikbaar om nog een glimpje van het aardse vast te leggen.

Nu zelf in deze situatie verkerend weet ik dat het nodig is. Dat er meer bekendheid aan gegeven moet worden. Want ja onderzoek is belangrijk, en ja, de oplossing van een ziekte is belangrijk.

Maar wij ouders, broertjes, zusjes, achterblijvers hebben ook iets nodig om aan vast te houden en een vastgelegd beeld is een heel belangrijk deel van het verwerkingsproces.

zielig oppermannetje

2010-03-07T09:32:00.003+01:00

Ik hoor niets anders de laatste dagen op radio over ontucht met kleine kinderen door de mannen van de kerk. Het mooiste staaltje is van de vertrouweling van de paus die jongens liet ronselen. Stelselmatig ook nog he, en die dan ook kreeg. Dit verhaal komt bij de opperman, en wat doet het oppermannetje. Het oppermannetje van alle kerken zet het vieze mannetje op non actief en daarmee is de kous af. Jongens, waar zijn we nou mee bezig. Het is toch niet normaal meer allemaal. En dan zijn er dus miljoenen mensen die het oppermannetje hoog hebben zitten, die luisteren als het oppermannetje ergens in zijn gewaadje loopt te preken over moraal, hoe het wel en niet moet, homo's zijn kut en condooms is ook ruk. Abortus moet afgelopen zijn, ja dat laatste is makkelijk lullen als je het alleen maar met jongetjes doet. Ik ben benieuwd of wat het oppermannetje van abortus zou vinden als zijn mannetjes meisjes pakten in plaats van jongetjes.

Ik weet dat dit een gevoelig onderwerp is voor sommigen, maar kom op, we zijn toch volwassen mensen met wellicht niet allemaal evenveel inzicht. Maar dit kant toch niet. Dit kan toch niemand slikken?

En dan hoor ik gisteren op het nieuws dat de kerk een verzekering wilde afsluiten bij Aegon om slachtoffers van ontucht mee af te kopen, want ze vinden dat dit bij hun WA verzekering hoort ingebakken te zijn. HALLO?.

Ik zeg... Alle kerkdeuren open, de bezem er doorheen en eens kijken wat er nog blijft staan van het heilig hart.

tis stil

2010-03-03T22:05:00.001+01:00

Ik leef nog hoor. Tis alleen even stil.

nieuwe laptop

2010-02-19T01:57:00.003+01:00

tis maar goed dat ik in een vlaag van verstandsverbijstering een nieuwe 17inch macbook pro met alle uitbreidingen mogelijk heb besteld. Lig nu in mijn bed met mijn huidige macbook pro om even mezelf er van te overtuigen dat het echt nodig was en dat deze zo traag als dikke stroop is. Was het spuugzat en had enorm verdriet, dat is trouwens niet minder geworden maar toch er gaat niets boven kopen als je in een depressie hangt. En een voordeel. Ik ben supergoed in kopen. Ik wik niet ik weeg niet, ik weeg niet eens mezelf dus laat staan mijn aankopen.
Soms zit je in een fase dat je zo verdrietig bent dat je maar beter gewoon kunt toegeven aan je grillen dan jezelf inhouden. Niets zo erg als opgekropte ingehouden woede, verdriet, agressie of wat dan ook. Dan moet je lekker zeggen " fock it, carpe fuckin diem" . En dat is nou precies wat ik gedaan heb. Daarbij verdien ik hem niet alleen omdat ik mezelf verwen maar ook omdat het werkpraktisch gewoon noodzaak is. Nou is de nood niet zo hoog en had ik het goed nog een jaar kunnen uitzingen maar ja... sterk spul he.
En nou kan ik niet wachten tot het kreng er maandag is. Het is een beest man!

2.06 is het nu. Ik ben al wakker vanaf 00.00 uur en kan de slaap niet meer vatten. Heb er de laatste tijd erg veel last van dat ik wakker word na een paar uur slapen en dan gewoon klaar maar dan ook klaarwakker naar beneden ga om dan niet te weten hoe ik de nacht door moet komen. ohh het klinkt behoorlijk zeikerig en klagerig maar het is niet anders.

Kijk hier houd ik van!!!!!

2010-02-17T23:07:00.005+01:00

Mevrouw Terpstra lekker in de bonen en gelijk heeft ze!!!
Ze dacht natuurlijk. joh het is mijn laatste jaar ik neem het er van.
Super. En al die hypocriete zeikerds. Neem een borrel!

sorry maar het moet gewoon

2010-02-16T07:44:00.004+01:00

Ik kan er niets aan doen maar ik vind hem zo leuk
sorry sorry

wakker

2010-02-16T06:28:00.002+01:00

Heel vaak word ik om 04.00 wakker. Gek maar iedere keer begint het om 04.00 uur. En dan weiger ik in eerste instantie stelselmatig om daar aan toe te geven. Totaal zinloos want rond 5.30 ga ik toch meestal naar beneden omdat ik het dan spuugzat ben om met mezelf in gesprek in bed te liggen. Doodvermoeiend word ik van zowel het wakker liggen alsmede mijn eigen gedachten.

Nah en daar gaan we weer. Slofjes aan en hup naar beneden om dan rond de klok van 07.00 uur weer doodmoe te zijn. Ook daaraan geef ik niet echt toe want dan is mijn hele dag naar de kloten.
Dus ga ik mezelf maar weer verrijken met een youtube filmpje en lees ik alle blogjes door die ik tegenkom.

Heb ik trouwens al mijn laatste verslaving laten vallen hier?
oh.. nou mijn laatste verslaving is Rituals. Fuck wat is dat spul lekker!!!
En inmiddels kent u mij een beetje. De ganse collectie moet ik hebben he. Voor minder doen we het niet. Nou is het alleen zo jammer dat we hier in fickfuckin Weert geen Rituals winkel hebben. Alleen een kansloos hoekje bij de v&d waar ze een aantal cadeauverpakkingen hebben met dan weer net niet de goede combinaties. Dus ben ik overgeleverd aan het kleine assortiment wat ze wel hebben. Jammer momentje iedere keer weer als ik langs de schapjes loop.

Denk dat ik de komende tijd veel moet winkelen buiten Weert

Carnaval 2010

2010-02-15T12:29:00.002+01:00

Het begon allemaal heel nuchter en normaal. Maar aangezien ik oude bekenden tegenkwam en mezelf weer 25 waande met dito drankinnamesnelheid. Met de twee tegelijk welteverstaan, ging het steeds sneller bergafwaarts. Manlief maakte bij vertrek nog een kuise vriendelijk ogende foto van de BOS engel. Maar hoe meer de tijd verstreek hoe meer ik out of balance keek. Misselijk van het bier en een hersenpan waar geen vocht meer in te vinden was ben ik thuis neergestort. Ik kan het gewoon niet meer zo goed. Al met al hebben ze me weer allemaal gehoord op de singel en hebben we het gezellig gehad. Althans, ik vooral met mezelf;-)

Gesprekje

2010-02-11T11:12:00.006+01:00

Met een bloedserieus gezicht keek ze ons aan alvorens deze zin er uit kwam; "ja maar niet voor het een of het ander, ik was het mooiste gekleed van allemaal." quasi zelfvoldaan kijkend.

Je zou denken een gala feestje
'n bruiloft waar je de bruid overtroeft
'n bedrijfsuitje waar je voor het eerst je collega's in vrijetijdskleding ziet.

't was een hardloopwedstrijd in alle vroegte in het bos mensen!!

En op zulke momenten houd ik nog meer van haar dan normaal. Hoe geniaal dat je vriendin zo het tegenovergestelde is van jou zelf. En als ik er over nadenk snap ik nog steeds niet hoe wij zo close kunnen zijn. Zij houdt van design ik van gezellig. Zij houdt van sober ik van de jordaan. Zij houdt van opgeruimd en gestructureerd ( voor het oog, niet in haar hoofd) ik houd van chaos.
Zij loopt in Stella mc Cartney, ik loop er naast met een miss Etammetje.
Ze heeft een hekel aan imperfectie om zich heen. Ik kwam al imperfect uit mijn moeder!!.
Ik ben heel toegankelijk open en stel iedereen op zijn gemak.
Zij is wat afwachtender, en nou druk ik me subtiel uit.
Zij oogt super fatsoenlijk ik meer standje agressor.

Uiteindelijk is zij veel socialer, vergeet niets, stuurt kaartjes naar mensen en houdt de etikette nauwlettend in de gaten. Ik dender gewoon overal doorheen.

Zij cijfert zichzelf altijd totaal weg zonder er ooit op terug te komen.
Bij mij lijkt het meer maar ik ben me er van bewust en zou het liefst de ander er ook nog op attenderen hoe verschrikkelijk ik mezelf even zit weg te cijferen voor die ander. ( ohhh slecht mens ben ik eigenlijk toch)
Zij blijft te aller tijde ingetogen, zelfs haar verdriet vreet ze liever op dan het openlijk te uitten.
Ik betrek de wereld er bij. Ik pijn, iedereen pijn.

Sterker nog als we beiden los van elkaar geinterviewd zouden worden in onze eigen omgeving zou het onmogelijk zijn dat we vrienden zijn.
Sterker nog ooit waren we vijanden. Zij noemde mij "die dikzak" ik noemde haar "dat kutwijf".

Wat we gemeen hebben is dat we beiden onzekere trutjes zijn die gewoon door het leven worstelen met alle ups en downs daar in. En dat we elkaar heel goed aanvoelen.
En dat mocht een van ons een moord plegen we samen de restanten zouden wegwerken en het er nooit meer over zouden hebben. En uiteindelijk zijn we, ondanks dat menigeen het niet zou denken, ubergevoelig voor de wereld om ons heen.

Maar goed, ze zag er dus prachtig uit in haar rentenuutje en ik ben supertrots op mijn vriendinnetje want ze had het nog goed gedaan ook.

hah Betrapt

2010-02-10T14:11:00.002+01:00

Vandaag kreeg ik een kaart van het hartsvriendinnetje van weer mijn vriendinnetje en op die kaart stond

" ik wilde je even herinneren aan de afspraak die je met je dochter hebt"

En ik kon alleen maar god op mijn blote knieen danken voor dit kaartje.

want.... ik kwam dus uit bad, en besloot toen geen make upe je op te doen. Iets dat ik dus braaf elke dag doe omdat ik die deal nou eenmaal met Jarine heb gemaakt. Nou heb ik het op een dag of 3/4 na ook sinds haar overlijden elke dag gedaan. Maar aangezien ik niet zo lekker in mijn vel zit momenteel liep ik dus de trap af zonder enige vorm van gekleurd smeersel terwijl ik net daarvoor al 5 minuten met mezelf in conclaaf was geweest over het feit dat ik me niet aan mijn afspraak hield met mijn dochter. Ondertussen allerhande excuses aan het bedenken en in mijn hoofd tegen Jarine aan het vertellen waarom dan vandaag ff echt niet. En beneden aangekomen pak ik de post en behalve wat saaie rekeningen, gelukkig zijn ze zo herkenbaar zat er een heel zoet roze envelopje in. Hah daar houd ik van. Ik maak het kaartje open en daar staat even gewoon dat ik me wel aan mijn afpsraken moet houden.

Ik was flabbergeisted!!!!!! En dankbaar. En ok het was misschien toeval. Maar hoe toevallig is dit!

Door dit kaartje ben ik weer wakker dank je V, dank je Jarine dank je dank je dank je wel.

What happened

2010-02-10T05:40:00.003+01:00

En dan kun je de slaap niet vatten. En dan ga je pielen met je pentablet.

says it all

haute cuisine

2010-02-07T13:25:00.003+01:00

Er was een stel lezers die vonden dat ik beter wat anders kon eten dan die cake dus kregen we een telefoontje of we mee gingen eten. In eerste instantie lag ik vegeterend op de bank jammerend dat ik niet mee wilde en dat het leven maar even aan ons voorbij moest gaan.

De baas was het er niet mee eens dus die vond dat ik mezelf even bij elkaar moest vegen. Mijn ogen zo rood en opgezet van het janken moest gaan restaureren en gewoon in de make up en hup.

Als de baas spreekt luister ik maar want anders krijgen we een tenenkrommend zwijgzaam sfeertje en meestal heeft hij ook nog gelijk, maar ik ben dan altijd pas bereid om mijn eigen ongelijk na het ondernomen plan toe te geven.

We gingen dus eten. En we gingen op sjeik. Zo sjeik dat ik er toch iets over kwijt wil.

Wat ik het nadeel van alle moderne, hippe en op een ster jagende zaken vind is dat ze

a. elkaar allemaal nadoen. Echt op elke kaart staat een ganze of eendelever lollie

B. dat ze er een sport van maken zo weinig mogelijk op een bord te krijgen

C. dat als er geen brood ( wat overigens altijd zelfgebakken en lekker is) bij serveren ik het idee heb dat ik de hele maaltijd in mijn holle kies heb gestoken.

waar zijn verdomme de groentes gebleven. nee je krijgt een tagelatelli van boontjes. Lees, Ze snijden welgeteld twee boontjes in hyperkleine sliertjes en voila dat is de groentes bijdrage

Waar zijn de gebakken aardappeltjes. nee je krijgt EEN klein gefrituurd knolselderijkroketje.

Joh ga heen. maar wat ik het meest stuitende vond

Ik hoorde bij de tafel naast ons al de vraag voorbij komen; " willen jullie bonbons bij de koffie" . Dit had ik nog nooit gehoord. Uiteraard aanleiding genoeg tot hilariteit aan onze tafel want we waren toch wel echt nieuwsgierig hoe het nou zat met de bonbonnetjes. Dus toen aan ons bij het bestellen van de koffie hetzelfde gevraagd werd zeiden we in eerste instantie " nee dank je" en wachten af wat er kwam. koffie inderdaad maar geen koekje, geen chocolaatje helemaal niets!!!! Koffie op en we wilde nog een ronde. Wederom de bonbonnetjes vraag zorgde ervoor dat vriendinnetje A het niet kon laten om te vragen hoe het zat. Het was echter zo'n lastige vraag en ze verontschuldigde zich al voor haar o zo hollandsche gedrag dat het ingehouden gegniffel er alleen maar erger op werd.

Toen hij dus zei dat het bonbonnetje bij de koffie in rekening gebracht werd kreeg ik echt een soortement van mini waas voor mijn ogen. Ik vond het zo schandalig. En belachelijk, kinderachtig, onvolwassen en niet sjiek om er überhaupt op in te gaan maar ik kon het niet laten om hem er op aan te spreken. probeerde wel heel netjes te blijven en zei hem dat ik het echt opbouwend bedoelde maar dat ik nog liever voor de gek gehouden werd en dat ik het via andere producten betaalde dan dat het apart berekend werd. Zit je daar de hemelse hoofdprijs te betalen en krijg je je bonbonnetje op het end ook nog in rekening gebracht. Hij vond het zelf ook een beetje lullig want hij zei dat hij ons wel wat zou brengen. 4 truffel bonbons kwamen aan hyhaa!! En we hebben het hier over E 360,00 En dan te bedenken dat we anders wellicht E35,00 extra bij zouden moeten betalen voor die fuckin bonbonnetjes voor 4 personen. 1 persoon een wijnarangementje . Ik twee glaasjes wijn en een flesje water. En de overige twee ook gewoon huiswijn.

Uiteindelijk heeft het er dus alleen maar in geresulteerd dat ik er nu echt nooit meer kom. Ik zou er niet eens geschilderd willen hangen. Ik vind het zo een aanfluiting van jawelste dat ik er nu dus zelfs een blogje over schrijf.

Maar uiteindelijk hebben we er wel heel hard om kunnen lachen en was het uitermate gezellig.

Cake

2010-02-04T20:37:00.004+01:00

Ik heb zo'n pijn in mijn hart en dus bak ik een cake

in de vorm van een hart... dat dan weer wel.

misschien helpt het.

misschien ook niet.

wat een kutkermis in mijn hoofd.

ben ik een depressieve zwartkijker of is de wereld verrot

2010-02-03T18:42:00.004+01:00

Vanmorgen ga ik even bij mijn buurman kijken of alles goed met hem gaat. Ik loop terug naar mijn huis en in zijn voortuin ligt een damestas met de inhoud ernaast door de sneeuw her en der verspreid als waren het verdwaalde herfstblaadjes die een flink stormpje over zich heen hadden gehad. Hoe gek dat je ineens dit aantreft in de tuin van je buurman. En dan al helemaal in ons heilige buurtje. Hier zou je denken dat dit soort dingen niet gebeuren. Nou bleek achteraf dat het ook net niet in ons buurtje is gebeurd maar daarover zo meteen.

In ieder geval dat tasje ligt daar en het geeft me een unheimisch gevoel. Voelde me een ontzettende inbreker terwijl ik door een meisje?, vrouw? oma ? haar spulletjes die volledig verwaterd en verdrietig op de grond lagen, aan het rommelen was. Op zoek naar een naam in haar agenda kwam ik niet veel verder want er stonden wel honderd 06 nummers in maar wel allemaal met chinese tekens er voor. Haar handschoentjes lagen er verloren en bevroren bij. Bah wat een trieste boel. Er is niets zo prive als een damestas. Ik weet dat mijn vader nooit maar dan ook nooit in die van mijn moeder kwam. En ik zie mijn lief ook eerder met mijn tas in zijn hand naar me toe komen om iets te willen hebben dan dat hij er eigenhandig in gaat rommelen, al heb ik er geen problemen mee. Het is in mijn optiek een soort heiligschennis.

Vriendinnetje L kwam langslopen en trof mij dus achter het haagje van de buurman aan en we stonden samen even de verloedering van de maatschappij te bespreken ( ja ik weet het ik word een oud wijf) en vervolgens komt er een chinees? thais? meisje aanlopen die ons bij haar tasje ziet staan. Ze rent er op af en klopt haar handschoentjes schoon en stopt ze weer in haar tasje. Pakt alle spulletjes in haar handen terwijl wij vragen op haar afvuren. " zullen we de politie bellen?" . " nee nee geen politie" mijn conclusie als zwart wit kijker meteen HAH ze is illegaal hier. Ze verstond het allemaal niet maar met handen en voeten kwamen we er wel uit dat ze hier op de singel zo'n 500 meter verderop door een paar blanke ( .... jaaaa u dacht natuurlijk weer die ........... Nee het was gewoon Weerter uitschot), jongens van haar tas was beroofd.

Uiteindelijk ging ieder weer zijn weg en maakten we ons druk om hele andere zaken. Maar als ik er over nadenk dan word ik gewoon misselijk. tis toch verschrikkelijk hoe het allemaal gaat.

En ja ik word oud, en ja ik ben een zeikerd, maar ik weet tegelijkertijd zeker dat dit in de tijd van mijn ouders niet zo gebeurde zoals het vandaag de dag gebeurd.

ohh en terwijl ik dit schrijf vertellen ze bij rtlb dat er een man is neergestoken waarschijnlijk door zijn vrienden op skivakantie. ook lekker!!! waar gaat het heen

't zout is op

2010-02-03T06:48:00.002+01:00

tsjah als je op niveautje mee wilt spelen met de wereld, en je bent als land niet eens in staat om je straatjes te strooien met een beetje zout, nou nou, dan gaan we de goeie kant op.

Ik vraag me echt elke dag weer af wat daar voor mensen zitten joh.

Haarvaatjes

2010-02-02T17:36:00.003+01:00

Mijn berichten zijn de laatste dagen wellicht ietwat melancholisch. Maar dat wil niet zeggen dat het heel slecht gaat. Het wil enkel zeggen dat ik soms meer bezig ben met het denken en schrijven over dan andere momenten.

Door drukte ben ik in staat om een hoop uit te stellen om dan vervolgens in rustiger vaarwater mijn waterlanders vrij spel te geven. Het vreemde is nu dat het reete druk is op de zaak maar ik daarnaast met momenten toch heel erg dichtbij mijn gevoel en mijn verdriet sta.

Een beetje zoals op de foto. Dan voel ik elk vezeltje in mijn lijf. Ben ik me bewust van elke emotie. Dan ben ik dus gewoon godsallemachtig sensitief en dat is me een partij vermoeiend.

MAAR, daarnaast gaat het ook gewoon door, en gaat het gewoon ok, en doen we leuke dingen, en huilen we op zijn tijd, en moeten we skypen met opa en oma want die zijn hipper dan ik. En werken we aan leuke projecten. En leven we gewoon het leven van alledag.

liedje

2010-02-01T10:32:00.002+01:00

Ben niet zo van de liedjes. Wel van de liedjes maar niet hier. En dan ben ik ook nog niet van Whiteney Yousten maar toen ik vanmorgen dit liedje door de studio hoorde gaan heb ik hem even voluit gezet en realiseerde me. Jah dat is het dus gewoon. Soms zie ik mensen naar me kijken of ik geen hart heb. Of moet ik verantwoording afleggen waarom het goed gaat met ons. En waarom ik niet op de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis lig.

Want hoe goed iedereen het ook bedoelt. En mijn ratio snapt het echt heel erg goed hoor. Maar de zin: " snap niet dat jullie het redden, vind het zo knap. Als het mijn kind was geweest was ik gek geworden". Ik snap dat het met de beste bedoelingen van de wereld gezegd wordt. En ik kan ook tussen de lijntjes lezen. Maar ik vind het niet leuk om te horen. Het geeft me een incompetent gevoel. Of ik niet genoeg van mijn kind houd. Dus nogmaals... IK SNAP echt dat iedereen het zo niet bedoeld maar het klinkt niet ok. althans voor mij.

En ja.... oook jij zou het kunnen je hebt gewoon geen keus. Dus nu even lekker meebleren en aan de slag.

tis weekend

2010-01-30T10:13:00.002+01:00

Tis weekend en er ligt weer een dik pak sneeuw.

En was ik degene die de hele tijd kirde van blijdschap als er weer wat sneeuvlokjes voor mijn deurtje vielen, nu ben ik het spuugzat. Kan geen sneeuw meer zien.
De kou zit al weken in mijn lijf en ik moet elke avond in bad om weer gewoon normaal te worden.

En dan heb ik dus gewoon een binnenzit baantje. Vriend R oftwel Jip staat dus van 's ochtends tot 's avonds een beetje in de kou of met een knol tussen zijn benen. Jezus dan ga je helemaal dood. Die zin van knol leest een beetje raar volgens mij want als je hem niet kent zou je er wel eens een hele andere voorstelling van kunnen maken bedenk ik me nu. Ik visualiseer namelijk nogal wat ik schrijf en ik geloof dat ik dit wat moet aanpassen. Een paard tussen zijn benen dus.

Maar goed. Zat ben ik het. Spuugzat. tis koud, tis guur, tis vies, tis vochtig en nog even en mijn hele innerlijke huishouding is naar de klote.

Ik zal blij zijn als het weer normaal is. En met normaal bedoel ik zo'n 17/18 graden minimaal, droog en beetje zonnetje op zijn tijd.

Geamputeerde moeder

2010-01-26T17:09:00.005+01:00

Eigenlijk ben je dus gewoon een geamputeerde moeder.
Er bestaat dus ook ECHT geen woord voor. Ja schaduwkind hoor je dan in de wandelgangen. Maar dat vind ik persoonlijk, en geloof me, niets ten nadele van de schrijver van dit boek want ik vind het zooo knap dat het hem überhaupt is gelukt een boek te schrijven over zo iets ergs als dit. Maar ik vind schaduwkind meer neigen naar andere dingen. Voor mij persoonlijk dekt het de lading niet. Ik vind mezelf en mijn partner echt geamputeerde ouders. Maar als je zegt ik ben een geamputeerde moeder dan klinkt het ook een beetje maf. Maar ik voel het wel zo. Ik heb phantoompijn. De navelstreng is niet alleen doorgesneden er is gewoon een stuk dood van wat er aan vast zat. Dus je krijgt een kind, de navelstreng wordt doorgeknipt en niet alleen het stompje dat nog in het klemmetje zit sterft af maar ook het levende wezentje met stralende ogen en prachtige lach glipt zo door je handen vandaan met de loop der tijd. En niets wat je doet lost iets op. Elk gevecht dat je aangaat is een nodeloze poging om iets te redden wat niet te redden is. Al hoe je ook je best doet om het los te laten en om het over te geven aan het hogere zijn verbeterd de situatie. Elk zelfhulpboek wat je leest is een flauw aftreksel van een dummies voor dummies. De befaamde uitspraak "geduld zal je redden"gaat ook niet op. Want zelfs met heel veel liefde en geduld kun je de situatie niet naar je hand zetten. Acceptatie. Acceptatie is je enige redmiddel. Acceptatie om zovele dingen. En maar incasseren. Behoorlijke amputatie al zeg ik het zelf.

Het is niet te doen. Het is niet uit te leggen. Geen mens zal begrijpen wat het is en wat het met je doet. Ik ben niet verheven ook niet arrogant. Het maakt me niet beter dan een ander, het maakt me niet minder dan een ander. Ik ben gewoonweg een geamputeerde moeder die zich realiseert dat het niet uit te leggen is hoe goed ze ook haar best doet. Enkel de mede geamputeerden weten hoe het is.

Dinsdag alweer

2010-01-26T07:55:00.003+01:00

Het is alweer dinsdag, er is weer een hoop gebeurd in Nederland en geen ruk bij ons.
Lekker rustig. Ik houd er van. Gewoon kabbelen op het water.
Hoge pieken diepe dalen weliswaar maar goed, dat is inherent aan de tijd.

Een voordeel, het verdriet gaat hier gelijk op. Dus het is wel deelbaar.

Passief de dag door met zijn tweetjes zonder elkaar met een scheef oog aan te kijken. Neen we gaan er dan ook samen vol in om dan iedere keer weer tot de conclusie te komen dat het goed is. Het is goed om verdriet te hebben, het is goed om onszelf rust te gunnen, het is goed om de dag te nemen zoals ie is. En mijn carpe "fuckin" diem lekker volhouden.

Have a nice day!

Voor J

2010-01-21T19:20:00.006+01:00

Zeg God,
Hoe zit dat nou. Hoe werkt het eigenlijk. Heb je een boek, een beetje zoals de ouderwetse PTT gids. Zo'n groene met allemaal namen en nummers. En staat er dan in plaats van een telefoonnummer een sterfdatum.
Is het misschien gegroepeerd als de gouden gids?
Kinderen, ouderen, overlijden bij geboorte, overlijden bij bevalling.
vermoord, verkracht, kanker.

Is er al bekend wie er gaan rouwen.
Wie van de dode hebben gehouwen.

Heb je een subcategorie snelle dood, langzame dood.

Of zitten is het gewoon een matrix waar alles aan elkaar gelinkt kan worden.

Zou het graag eens met je willen overleggen. Koppie thee dur bij. Zou uren met je kunnen lullen over wie wel en wie niet. Althans de wie nieten die zou ik wel weten. De wellen zou wat lastig zijn. Ach ik vind er vast wel een.
Ik zou je over willen halen om mij even de knoppen te laten bedienen en verankerde ik mijn mensen in een veilige matrix.
SAFE MODE zou het mapje heten en daar zou ik iedereen die me dierbaar is, en of iedereen die ik aardig vind in zetten en veilig stellen. Heel zijn schema in de war gooien en het lekker egoïstisch goed afstemmen voor de mensen in mijn kamp.

Gisteravond is mijn allerknapste klant overleden.
De man met het meest markante charismatische gezicht van Weert

Ik heb Jarientje gevraagd hem een knuffel te gaan brengen.

Ze lagen 'n keer samen in Leuven. Allebei aan een slangetje zaten ze naast elkaar. Jarine ( te klein voor haar leeftijd en hij een gigantische prachtige reus) in haar bed en hij er naast. Ik zal dat moment nooit meer vergeten. Het heeft een onvergetelijke indruk op mij gemaakt en maakt hem voor mij heel bijzonder.

Ik wens zijn vrouw, zoon, schoondochter en kids en al hun naasten net zoveel liefde, vriendschap en kracht als wij hebben gehad de afgelopen maanden.

En hoe maakt u het vandaag mevrouw?

2010-01-21T01:22:00.003+01:00

Nou het gaat wel
niet dat je zegt, ik voel me gelukkiger dan ooit.
Maar de rust in mijn hoofd is wel weer een beetje terug.
Het accepteren gaat weer een beetje.
Met andere woorden, we klooien er mee aan.
Beetje werken, beetje werken en daarnaast wat werken
Want zoals mijn pa altijd scandeert "ledigheid is des duivels oor kussen".
En nu... in de situatie klopt dat ook wel kan ik u verzekeren.

'n tijdje

2010-01-18T08:13:00.002+01:00

Het is gek maar momenteel gaat het niet zo denderend. Ach gek is het natuurlijk niet als je je bedenkt dat het nog zo vers is. Maar met momenten blijft het binnenkomen en dan ben je volledig uit het veld geslagen. De afgelopen dagen waren dus zo en niet anders. Tegelijkertijd vind ik het ook zo nodig om hier ook vol in te gaan. Want zo'n lekker wijf verdient het toch ook dat we helemaal in de vernieling liggen van het missen. Ze heeft toch niet voor de kat zijn viool hier 5 jaar meegedraaid. De hele fuckin wereld mag toch met momenten stil staan.
En voor al die fuckfuckfuckin hypocriete kutjes die achter hun kantoorschermpje zitten te simmen over hun eigen simpele fuckin leven en nu met het schaamrood achter hun kiezen zitten omdat ze hier ooit schreven "wat zou je dochter er van vinden dat jij zulke taal uit slaat".
HET IS VERREKTE KUT ALS JE KIND DOOD IS EN HET IS NOG KUTTER DAT ER VAN DIE SIMPELE KUTWIJVEN BESTAAN DIE DAN DAAR NOG EVEN EEN DOLK IN IEMANDS RUG STEKEN EN DAN NOG EFFE LEKKER GAAN LOPEN DRAAIEN. EN MIJN KIND, MIJN ALLES, MIJN HEILIGDOM, MIJN GOD, MIJN OPPERWEZEN. DAT KIND DAT IK TOT IN ELK HAARVAATJE HEB AANGERAAKT HEB GESTREELD EN GEKUST. DAT IK HET LIEFST VAN ONDER TOT BOVEN ALS EEN LEEUWIN ELKE DAG ZOU HEBBEN SCHOONGELIKT, ZOALS EEN DIER DAT MET HAAR WELP DOET. Dat kind waar ik zo veel respect voor heb. Dat goddelijke lieve lieve kind. Dat engeltje met haar bijzondere stemmetje. Dat heerlijk varkentje dat ik het liefst elke dag in haar aardse bestaan had willen opeten. Het kind met de prachtigste teentjes en heerlijkste kinderhieltjes waar ik in aanbidding elke keer weer naar keek. Dat kind dat gek werd van het gepluk en het gekus van de mensen die haar liefhadden. Dat kind is er gewoon niet meer. Dat kind komt nooit meer terug. EN datzelfde kind zou al die kuttekopjes negeren. Want dat kind was wijzer dan jij en ik bij elkaar.
Lief lief lief kind ik mis je. Ik mis je meer dan duizend woorden. Ik mis je meer dan het leven dat er is.
Duizenden tranen over mijn wangen. Het maakt geen ruk uit, je bent er niet meer. Hoe vaak ik ook in je kamertje binnenloop je geur is verdwenen. Ik zoek hem. Ik zoek hem met alle kracht en herinnering in mij. En toch is het me niet gelukt hem vast te houden. Langzaam aan raak ik je stukje bij beetje kwijt. Heel langzaam aan moet de herinnering de wezenlijke periode over gaan nemen. Heel langzaam alsjeblieft. In godsnaam heel langzaam, want nu ... nu kan ik het nog niet aan. Misschien over een tijdje, maar niet nu.

Kijk Dat dan weer wel

2010-01-11T20:26:00.003+01:00

Kijk !!!! das nou nog eens een you tube kijkende lezer!. Die heeft het goed bekeken allemaal en er een prachtig kunstwerk voor haar feut van gemaakt!!!
Maar ik kreeg deze foto in ruil voor een make up fotootje van mezelf. Ik vind het een ietwat lastige ruil. Ik heb aangegeven dat ik na het smeersel van Liesbeth mee doe en een foto maak. Wie eerder een make up je doorstuurt van zichzelf of haar partner;-) ter plaatsing zal mij over de streep trekken maar ik buig niet ... zelfs niet voor deze prachtige taart!!
taart by Ellen wat is ie mooi he!!!!!!

make up geeks

2010-01-09T04:17:00.002+01:00

Jaja meisjes, ik heb een soortement van ziekelijke verslaving waar eigenlijk alleen mijn man van weet en die vervolgens heeelemaal uit zijn panty schiet van het lachen als ie me weer tekeer ziet gaan in de badkamer. Mijn ultieme niet slaap hobby is you tube en wat kijk ik daar.
Geloof het of niet maar ik ben volledig gefacineerd door de make up meisjes. Jonge meisjes met dito oogjes die mij vertellen dat het allemaal doodsimpel is om een make upje op te doen. Ze gebruiken de meest facinerende atributen voor hun hobby. Spullen waar ik een paar jaar geleden nog nooit van gehoord had. En geloof me, ik ben niet de enige want zelfs het make up meneertje hier in de stad stond ook met zijn oren te klapperen toen ik vroeg om bepaalde borstels. Want ja mijn verslaving blijft natuurlijk niet alleen bij kijken. Deze gaat verder, ik moet en zal ook een hele voorraad hebben aan materiaal. Niet dat ik er ooit maar dan ook ooit iets "echt"mee doe, nee hebben is genoeg. Ik heb mezelf zelfs betrapt op een echte heuse make up case cover achtig gevaarte met 10 lade's en wieltjes voor het gemak. Realiseerde me dat ik een beetje out of bounce ging en heb de website maar weggeklinkt anyway make up meisjes dus: Ze praten over borsteltje 1 t/m 505 van MAC, Bobbie brown, pupa etc. Ze praten in termen van blenden, shaden, smudgen. ohhh ik vind het een partij verslavend. Hup en daar gaat weer een penseeltje de lucht in. De make up meisjes steken allemaal hun penseeltjes omhoog en er wordt duidelijk uitgelegd welk borsteltje je nodig hebt voor welk vlakje van je oog. Ze plakken op voorhand plakbandjes op hun gezicht zodat ze er eventjes uitzien als hele gekke meisjes maar ja alles voor een mooi make upje. Vervolgens heb je dus een filmpje van zo'n 10 minuten waarin een prachtig strak gezichtje omgetoverd wordt tot een soortement van theaterproductie. Sommige zijn verschrikkelijk, sommigen zijn echt prachtig en er zijn er waarbij ik me afvraag, make upje waar ga je met dat meisje naar toe. Maar ik vind het een partij verslavend en ik weet niet waarom het me zo facineerd maar het zij zo. Ik lig ook herhaaldelijk met mezelf in een deuk sinds mijn make upjes manie want wat doe ik dus tegenwoordig. Voordat ik bad ga smeer ik mijn ogen dus heeeeeeeelemaal vol met oogschaduw en probeer de meisjes na te doen. Terwijl het bad volloopt brush en blend ik of mijn leven er vanaf hangt en geloof me.... het lijkt heel simpel allemaal wat die chikies doen maar het is me een partij moeilijk!!!!!. Ik zie er iedere keer weer uit als een mislukte kerstbal en manlief komt regelmatig even lachen omdat ie weet hoe belachelijk het er uit ziet inmiddels. (Jarine moest er als blind kind zelfs mee lachen als ik weer een of andere creatie op mijn gezicht had gesmeerd want ik legde haar altijd haarfijn uit wat ik gedaan had en wat het met me deed en dat het er uitzag als een soort modderschuit. ) Ik spring vervolgens in bad en begin met mijn ouwe vertrouwde face wash waar ik dan wel heel veel verstand van heb. Haal de hele meuk er af en als ik uit bad kom dan houd ik het maar bij mijn nachtcreme want dat is wel zo verstandig in mijn geval. Om jullie toch even kennis te laten maken met mijn verslaving hier een filmpje van een meisje dat ik uberschattig vind. In elk filmpje lacht ze ook altijd even om zichzelf en dan vind ik haar om op te vreten. Er zijn heel veel meisjes die ik volg op youtube, en dit is misschien niet de beste maar ze is zo schattig. Kijk en geniet. En ik zou het zo leuk vinden, ja ja ook jullie anoniempjes als jullie me effe een reactie geven!!!!! Je mag me uitlachen, doe ik zelf ook, je mag verbaast zijn of het net als ik stiekem leuk vinden maar laat me asjeasjeblieft weten wat je er van vindt. We hebben per slot van rekening allemaal een mening. Enjoy!

Voor Willy en Leo

2010-01-07T23:30:00.001+01:00

Ik zat weer te kijken en kon het niet laten. Bij Leo en Wil heeft Jarine zo ontzettend veel tijd doorgebracht de afgelopen jaren. Het waren voor ons de momenten dat we onze handen vrij hadden. Jarine was bezeten van ze.

Kerstboom

2010-01-07T17:07:00.003+01:00

Ik moet elke dag zo ontzettend in mezelf lachen als ik met mijn auto de straat uit ga.
Ooit jaren geleden kregen we een briefje van de gemeente dat we onze kerstbomen konden afleveren op bepaalde plekken. Maar u snapt natuurlijk wel dat ik niet een boom die echt geen naaldje meer vast kan houden in mijn auto flikker. Ten eerste ben ik allergisch voor kerstbomen en heb ik tijdens het optakelproces al aftakelverschijnselen in de vorm van rode vlekken, met in die rode vlekken een soortement van witte blaasjes op mijn huid. Dus u begrijpt dat dit een verschrikkelijk lastige aangelegenheid is. Maar aléé we willen toch ook een beetje vrolijkheid creeeren en dus zetten we door. Nah, dan snapt u zeker ook dat ik nadat die hele kerstellende achter de rug is geen zin meer heb in dit soort ellende er bij. Want zeg nou zelf, al heb je totaal geen reden tot depressie, 't is me wel een soortement van triggerzone waar je in beland zo rond 25 december. poepoe ieder jaar zie ik weer iedereen strompelen en zuchten en hopen dat het snel voorbij is. Het lijkt wel of de lontjes allemaal al voor oud en nieuw afgegaan zijn in plaats van knallend het jaar uit. Het lijkt wel of geen mens nog een lontje heeft. Hele familie drama's die even ter tafel worden gebracht. Ik vertel u toch niets nieuws of wel?. Afijn, ik dwaal af.

Terug bij het stuk. Die boom is dus helemaal op zijn eind ondanks dat je je weer hebt laten tillen door er een MET kluit te kopen die dan net zo hard het gevecht verliest als zonder kluit. En een op het eind zijnde boom geeft veel troep. Maar nog erger een op zijn eind zijnde boom naar buiten sleuren en dan vervolgens in je auto stoppen geeft een troep die totaal niet te overzien is. Daar heb je 5 jaar later nog de revenuen van . Dus om terug te komen bij de essentie van mijn verhaal. De brief van de gemeente gaf aan dat we dus een pokke eind moesten rijden met die boom en ik zag dat dus niet zitten. Een lumineus idee, zoals ik er zovelen heb kwam in mij op. Ik heb de boom inderdaad richting auto gesleept maar bedacht me en liep al sjorrend aan die boom de straat uit. Ik kan nu natuurlijk niet precies het waar en hoe laat en in welk jaar zeggen anders heb ik die nazi's van de parkeerwacht alsnog op mijn nek zitten. Maar goed mijn boompje lag er en ik kreeg het toch wel een ietwat benauwd want ik dacht als er nou echt niemand mijn voorbeeld volgt ben ik de buurt aso en dat is nou ook weer niet de opzet. Maar binnen een paar dagen lagen er al drie en ik was gered. Nu zijn we dus heel wat jaartjes verder en dit jaar hebben wij geen boom gezet, dat was toch teveel van het goede vonden we zelf. We hebben het anders aangepakt. In tijden van ellende moet je jezelf kietelen dus wij hebben Mart Huygen, de plaatselijke bloemenmeneer de boel laten aankleden. Maar het kerstbomen verhaal houdt daar niet mee op, nee, want ik zie hier de stapel elke dag groter worden. En ik zweer jullie op alles wat me lief is dat ten tijde dat ik dit schrijf, althans een paar minuten terug, welke zin weet ik niet meer, maar kwam er weer een kerstboom voorbij whoeaaaahahha en liggen er dus nu zo'n 20!!!.
En stiekem vind ik dat wel heel erg gezellig dat er in dit brave heiligenbuurtje zulks volksverlakkerij plaats vindt;-)

Gevonden foto's

2010-01-06T16:13:00.003+01:00

Gisteravond was ik met vriendinnetje L hier op de zaak aan het zoeken naar foto's van haar dochter. Gevonden, maar daarnaast nog een schatkistje gevonden. Er stonden nog foto's op gemaakt op 23 juni 2009 van Jarientje.

Ik had ze niet meer gezien dus wist er niets meer van. En dan moet ik even heel hard slikken, en even heel hard mezelf in bedwang houden want dat doet het even heeel heeel heel veel pijn.

Als je denkt dat bevallen pijn doet, het is 'n vakantie vergeleken bij pijn in je hart.

Sigaretjes

2010-01-05T23:29:00.002+01:00

Als je niet bij je ware gevoel wilt komen dan ga je het maar over onzin dingen hebben.
Sigaretjes roken. Ik rook graag sigaretjes. Niet als een beschaafd meisje gezellig een sigaretje na het eten of bij een aperitiefje met vriendinnetjes. Eventueel een sigaretje tijdens de lunch.
Nee ik vlem de godganse dag door. Ziekelijk. Toen Jarine er nog was woonde ik overdag onder de afzuigkap. Echt 'n schoorsteen is een braaf knaapje vergeleken bij wat ik naar binnen veeg.
In ieder geval ben ik dus gestopt op 4 januari en heb sindsdien 6 sigaretten gerookt. Ik ben dus vanaf nu een stiekeme roker. Ik rook niet. Dus als u mij ziet zal ik ontkennen. Ik ga niet roken behalve de uitzonderingen. Ik ben gestopt en blijf gestopt maar doe het nu stiekem. Ik ga er van uit dat me dat 1,5 pakje per dag scheelt. Dat mijn afzuigkap in de keuken weer lucht krijgt en dat ik veeeeeeeel meer boeken ga lezen. De bovenverdieping van ons huis is namelijk een nog go area voor sigaretten. Het schijnt waar te zijn dat roken ruimte afhankelijk is. Ik moet er dus ook niet aan denken om boven te roken. Gelukkig zit ik in die zweedse boekenreeks van drie.. fuck wat een verslaving en heb ik in 4 dagen tijd er al eentje uit en zit ik nu halverwege nummer twee. Maar ik rook niet, althans, niet openlijk;-)
Het is die eerste die je zo lang mogelijk uit moet stellen zonder al te agressief te worden. Het wekt echt oprecht een soort hele bizarre agressie op die zich op een niet al te subtiele manier uit. Het is geen brave ingehouden agressie, nee volle pot vooruit. Dus mocht u mij zien met vuur in mijn ogen, schrik niet, het zijn de sigaretten lichtjes die in mijn ogen oplichten.
Welterusten allemaal, ik ga naar boven!

Jarine Nora Bos

2010-01-04T23:18:00.002+01:00

2010 zal zo zonder alles zijn. Tot en met 2009 deed ze nog zo mee.
Nooit meer een plaatje maken van haar
Geen kusjes meer
Geen traantjes
Geen handjes die over mijn gezicht gaan
Geen liefdesverklaringen meer
en nog 1 miljoen dingen meer die er niet meer komen.
Voor altijd rouw ik om jou, voor altijd doorgaan vooruit voor jou.
En als ik je weer zie.... mijn god, het verlangen naar leven is heel groot. Maar het verlangen naar jou bijna net zo groot. Ik mis je zo, ik mis je meer dan al het andere.

Net was er nog niets aan de hand, en ineens komt het als een stomp in mijn maag binnen.

Gek, het blijft zo gek hoe het werkt met verdriet.

Blij

2010-01-03T21:32:00.002+01:00

Blij dat het gewone leven morgen weer gewoon gaat beginnen.

Oud en nieuw goed doorgehouden, onverwachts nog de hele hut vol !!!
En het was gezellig, en het viel mee, en ik heb niet de hele boel bij elkaar hoeven janken.

En ik heb nog nooit een poging gewaagd om te stoppen met roken. Maar we hebben afgesproken 4 januari. Dus gaan we het maar proberen .... al is het maar een dag;-). oh wat een slechte motivatie he, ja ik weet het maar heb zoveel dingetjes op het moment dat mijn prioriteiten gewoon niet helemaal die kant op wijzen. Maar toch, een poging, het kan geen kwaad.

Peuter

2009-12-30T07:36:00.003+01:00

Een twee jaar oude Braziliaanse peuter die 42 naalden in zijn lijf had, is na drie operaties buiten levensgevaar. ,,We denken dat het verhaal van dit jongetje een goed einde kent'', aldus chirurg Jose Siquiera dinsdag.

Je krijgt een kind, dat wordt dan een peuter en wanneer komt dan het moment dat je denkt met zijn tweetjes. "weet je wat, we gaan gewoon ff 32 naalden in dat kind jassen. We gooien er rode wijn in, slaapt ie lekker, en dan steken we er gewoon weer een paar in". Prik mij maar lek, ik snap het allemaal niet. HOE kan het in godsnaam mogelijk zijn dat mensen zo'n knik in hun hersenpan krijgen dat ze tot dit soort dingen in staat zijn. Ik wil zo graag niet oordelen maar ik zit me hier toch ff een partijtje mondfiat achter mijn computerscherm te wezen in mijn hoofd.